اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٤ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

فَقُلْتُ: حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ، لَا حَاجَةَ لِي بِهَا، إِذَا شَبِعْتُ شَكَرْتُ رَبِّي، وَ إِذَا جُعْتُ سَأَلْتُهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيراً فَقَّهَهُ فِي الدِّينِ، وَ زَهَّدَهُ فِي الدُّنْيا، وَ بَصَّرَهُ بِعُيوبِ نَفْسِهِ؛

اى ابوذر، دنيا و هرچه در آن است ملعون است به جز آنچه كه با آن رضاى خدا به دست بيايد و هيچ‌چيز نزد خدا مبغوض‌تر از دنيا نيست. آن را آفريد و عرضه كرد و به آن نگاه نكرد و تا قيامت به آن نگاه نمى‌كند، و چيزى نزد خداوند محبوب‌تر از ايمان و ترك گناهان نيست. اى ابوذر، خداوند تبارك و تعالى به برادرم عيسى٧ وحى كرد: اى عيسى ٧، دنيا را دوست مدار كه من آن را دوست ندارم بلكه آخرت را دوست دارم كه آن، سراى بازگشت است. اى ابوذر، جبرئيل تمام گنج‌هاى دنيا را بر استر سياه و سفيدي برايم آورد و به من گفت: اى محمد [، اين گنج‌هاى دنيا است و (پذيرفتن آنها) چيزى از بهره تو نزد پروردگارت نمى‌كاهد. پس گفتم: اى حبيب من جبرئيل، من نيازى به آن ندارم. هرگاه سير باشم پروردگارم را شكر مى‌گويم و چون گرسنه شوم از او درخواست مى‌كنم. اى ابوذر، هرگاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد به او فهم در دين عطا کرده و نسبت به دنيا بى‌ميل مى‌كند و او را به عيب‌هايش آگاه مى‌سازد.

يَا أَبَاذَرٍّ، مَا زَهِدَ عَبْدٌ فِي الدُّنْيا إِلَّا أَنْبَتَ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ، وَ أَنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ، وَ بَصَّرَهُ بِعُيوبِ الدُّنْيا وَ دَائِهَا وَ دَوَائِهَا، وَ أَخْرَجَهُ مِنْهَا سَالِماً إِلَى دَارِ