اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٧٣ - ثواب برخي از اذکار

كرد: اى پيامبر خدا[، من پير مردى سالخورده‌ام و توان به جا آوردن نماز و روزه و حجّ و جهاد را كه انجام مى‌دادم از دست داده‌ام. اى پيامبر خدا[، مرا سخنى آموز كه خداوند مرا به آن پاداش دهد و بر من آسان باشد. آن حضرت[ فرمود: سخنت را ديگر بار بازگو؛ پس او سه بار سخنش را تكرار كرد. پيامبر[ فرمود: هيچ درخت و كلوخى پيرامون تو باقى نماند جز آنكه از سر دلسوزى بر تو گريست. وقتي نماز صبح را به جا آوردى ده بار بگو: "سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ"١كه به راستى، خداى گرامى و بزرگ، تو را از كورى و ديوانگى و جذام و تهي دستى و ويرانى خانه ايمن دارد. پيرمرد عرض كرد: اى پيامبر خدا[، اين ذكر براى دنيا بود براى آخرت چه كنم‌؟ فرمود: پس از هر نماز مى‌گويى: "اللَّهُمَّ اهْدِنِي مِنْ عِنْدِكَ وَ أَفِضْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ انْشُرْ عَلَيَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ أَنْزِلْ‌ عَلَيَّ مِنْ بَرَكَاتِكَ"٢. امام باقر در ادامه فرمود: گويى كه پيرمرد آن اذكار را بر دست گرفت و رفت. سپس پيامبر[ فرمود: به راستى اگر او در روز رستاخيز بيايد و اين اذكار را از روى عمد ترك نكرده باشد خداوند هشت در بهشت را بر او گشايد كه از هر كدام كه بخواهد به بهشت وارد شود.

[١] پاك و منزه است خداى بزرگ و حمد و ستايش او را مى‌كنم و هيچ قوت و قدرت جز به خداى بزرگ بلند مرتبه نخواهد بود.

[٢] بار الها، مرا خود راهنمايى کن و از بخشش بيکران خود را مرا بهره مند ساز و سايه رحمت خود را بر سرم بگستران و برکات خود را بر من فرو ببار.