اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٦٠ - چهار اصل زندگي

امام صادق٧ از پدران بزرگوارشانA روايت كرده است كه رسول خدا[ فرمود: هر كسي دوست دارد كه گرامى‌ترين مردم باشد بايد تقواى خدا را پيشه سازد و هر كسي كه دوست دارد كه با تقوا ‌ترين مردم باشد بايد بر خداى تعالى توكّل كند و هر كسي دوست دارد كه بى‌نيازترين مردم باشد بايد اطمينانش به آنچه نزد خداى عزّوجل است از آنچه در دست او است بيشتر باشد. سپس فرمود: آيا شما را از بدترين مردم خبر ندهم‌؟ گفتند: چرا يا رسول اللّه [. فرمود: او كسى است كه مردم را دشمن دارد و مردم نيز او را دشمن دارند. سپس فرمود: آيا شما را از بدتر از اين خبر ندهم‌؟ گفتند: چرا يا رسول اللّه [. فرمود: او كسى است كه از هيچ خطائى چشم پوشى نمي كند و عذرى را نمى‌پذيرد و گناهى را نمى‌بخشد. سپس فرمود: آيا شما را از بدتر از اين شخص خبر ندهم‌؟ گفتند: چرا يا رسول اللّه [. فرمود: او كسى است كه از شرّش ايمن نمي توان بود و به خيرش اميد نمي توان داشت. همانا عيسى بن مريم٧ در ميان بنى اسرائيل بپاخاست و گفت: اى بنى اسرائيل، حكمت را به جهّال باز نگوئيد كه اگر گفتيد به حکمت ستم كرده باشيد و از اهلش دريغ مداريد كه به ايشان ستم كرده باشيد و ظالم را بر ظلمش يارى نكنيد كه برترى شما باطل مى‌شود. كارها بر سه گونه است: كارى كه رشد و صلاحش براى تو آشكار شده است پس از آن پيروى كن و كارى كه گمراهيش براى تو آشكار شده است پس از آن