اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

باشى. اى ابوذر، دو نعمتند كه بسيارى از مردم درباره آن دو، زيان كارند: سلامتى و آسايش. اى ابوذر، پنج چيز را قبل از پنچ چيز غنيمت بشمار: جواني ات را قبل از پيرى ات، و سلامتى ات را قبل از بيمارى ات، و بى نيازي ات را قبل از تنگدستى ات، و آسايش ات را قبل از گرفتارى ات، و زندگى ات را قبل از مرگت.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِياكَ وَ التَّسْوِيفَ بِعَمَلِكَ فَإِنَّكَ بِيَوْمِكَ وَ لَسْتَ بِمَا بَعْدَهُ، فَإِنْ يَكُنْ غَدٌ لَكَ فَكُنْ فِي الْغَدِ كَمَا كُنْتَ فِي الْيَوْمِ، وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ غَدٌ لَكَ‌ لَمْ تَنْدَمْ عَلَى مَا فَرَّطْتَ فِي الْيَوْمِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، كَمْ مِنْ مُسْتَقْبِلٍ يَوْماً لَا يَسْتَكْمِلُهُ، وَ مُنْتَظِرٍ غَداً لَا يَبْلُغُهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لَوْ نَظَرْتَ إِلَى الْأَجَلِ وَ مَسِيرِهِ لَأَبْغَضْتَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، كُنْ كَأَنَّكَ فِي الدُّنْيا غَرِيبٌ أَوْ كَعَابِرِ سَبِيلٍ، وَ عُدَّ نَفْسَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِذَا أَصْبَحْتَ فَلَا تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالْمَسَاءِ، وَ إِذَا أَمْسَيْتَ فَلَا تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالصَّبَاحِ، وَ خُذْ مِنْ صِحَّتِكَ قَبْلَ سُقْمِكَ وَ مِنْ حَيَاتِكَ قَبْلَ مَوْتِكَ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا اسْمُكَ غَداً؛

اى ابوذر، از سپردن كار امروز به فردا بپرهيز كه تو در امروز زندگى مى‌كنى و در فردا نيستى و اگر فردايى داشتى در فردا نيز مانند امروز خود باش، و اگر فردايى نداشتى به خاطر كم‌كارى امروز پشيمان نمى‌شوى. اى ابوذر، چه بسيارند افرادى كه روز خود را به پايان نبردند و افرادى كه در انتظار فردايى بودند كه به آن نرسيدند. اى ابوذر، اگر به اجل و مسير آن بنگرى از آرزو و فريب آن بدت مى‌آيد. اى ابوذر، آن گونه باش كه گويى