اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٥ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

مى‌خواهى كلماتى به تو بياموزم كه خداى عزّوجل بواسطه آنها به تو سود رساند؟ گفتم: آرى اى رسول خدا?. فرمود: حرمت خدا را نگهدار تا حرمت تو را نگهدارد. حرمت خدا را نگهدار تا او را مقابل خود ببينى، و در حال آسايش و راحتى در فکر خدا باش تا در حال سختى به ياد تو باشد، و هرگاه خواستى چيزى بخواهى، از خداى عزّوجل بخواه، و اگر خواستى يارى بگيرى از خدا يارى بگير چرا كه تمام امورى كه تا قيامت اتفاق مى‌افتد نوشته و معيّن شده است. پس اگر مردم بخواهند سودى را كه براى تو مقدّر نشده به تو برسانند، نمى‌توانند و اگر همگان تلاش كنند به تو ضررى برسانند كه خداوند برايت مقدّر نكرده، نخواهند توانست. پس اگر توانستى كه با رضايت يقينى براى خدا كار كنى اين كار را انجام بده و اگر نتوانستى بدان كه در صبر كردن بر ناملايمات، خير زيادى وجود دارد و پيروزى همراه صبر است و گشايش همراه سختى است و ٦با هرسختى، آسايش و راحتى هست٥.

يَا أَبَاذَرٍّ، اسْتَغْنِ بِغِنَى اللَّهِ يُغْنِكَ اللَّهُ. فَقُلْتُ: وَ مَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ [؟ قَالَ: غَدَاءُ يَوْمٍ وَ عَشَاءُ لَيْلَةٍ، فَمَنْ قَنِعَ بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ فَهُوَ أَغْنَى النَّاسِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَ يَقُولُ: إِنِّي لَسْتُ كَلَامَ الْحَكِيمِ أَتَقَبَّلُ وَ لَكِنْ هَمَّهُ وَ هَوَاهُ، فَإِنْ كَانَ هَمُّهُ وَ هَوَاهُ فِيمَا أُحِبُّ وَ أَرْضَى جَعَلْتُ صَمْتَهُ حَمْداً لِي وَ ذِكْراً وَ وَقَاراً وَ إِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَ لَا إِلَى أَمْوَالِكُمْ وَ أَقْوَالِكُمْ وَ لَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَ أَعْمَالِكُمْ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، التَّقْوَى