اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٧ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

سكوت كه مرحله اول عبادت است، و فروتنى براى خداوند سبحان، و ذكر خداى تعالى در هرحال، و دارايى و ثروت اندك. اى ابوذر، در انجام كار نيك تلاش كن هرچند به انجام آن موفق نشوى تا از غافلان به‌شمار نيايى. اى ابوذر، هر كسي ميان دو ران و ميان دو فك خود را كنترل كند به بهشت مى‌رود. گفتم: اى رسول خدا?، آيا ما بواسطه آنچه كه زبان ما گفته مؤاخذه مى‌شويم‌؟ فرمود: اى ابوذر، آيا چيزى جز محصول زبان، انسان ها را با بينى به زمين مى‌كوبد؟ تو تا زمانى كه ساكت هستى سالمى و هرگاه سخن گفتى خداوند به سود يا زيان تو مى‌نويسد.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ الرَّجُلَ يَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ فِي الْمَجْلِسِ لِيَنْصَحَكُمْ بِهَا فَهَوَى فِي جَهَنَّمَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ وَ يَكْذِبُ لِيُضْحِكَ بِهِ الْقَوْمَ، وَيْلٌ لَهُ، وَيْلٌ لَهُ، وَيْلٌ لَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ صَمَتَ نَجَا فَعَلَيْكَ بِالصِّدْقِ وَ لَا تُخْرِجَنَّ مِنْ فِيكَ كَذِباً أَبَداً. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، فَمَا تَوْبَةُ الرَّجُلِ الَّذِي كَذَبَ مُتَعَمِّداً؟ قَالَ: الِاسْتِغْفَارُ، وَ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ تَغْسِلُ ذَلِكَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِيَّاكَ وَ الْغِيبَةَ، فَإِنَّ الْغِيبَةَ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، وَ لِمَ ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي؟ قَالَ: لِأَنَّ الرَّجُلَ يَزْنِي وَ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ فَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِ، وَ الْغِيبَةُ لَا تُغْفَرُ حَتَّى يَغْفِرَهَا صَاحِبُهَا؛

اى ابوذر، گاهى انسان در مجلسى كلامى مى‌گويد تا ديگران را بخنداند و به واسطه آن به اندازه فاصله آسمان و زمين به جهنّم سقوط‌ مى‌كند. اى ابوذر، واى بر كسى كه سخن دروغ بگويد تا ديگران را بخنداند،