ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و دوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
رويكردهاى افراطى و تفريطى در حوزه
٢ ص
(٤)
1 بازگشت به ديدگاه هاى انفعالى پيش از انقلاب اسلامى
٣ ص
(٥)
2 ناديده انگاشتن ديدگاه هاى امام خمينى (ره)
٣ ص
(٦)
الف) پيشينه بحث از دولت زمينه ساز
٤ ص
(٧)
ب) سابقه طرح نگاه راهبردى به مهدويت
٤ ص
(٨)
ج) برداشت نارسا از مديريت امام زمان (ع)
٤ ص
(٩)
از ميان خبرها
٦ ص
(١٠)
300 كودك بى گناه عراقى، اسير زندان هاى آمريكا
٦ ص
(١١)
نبود گوساله سرخ موى، مانع اصلى تخريب مسجدالاقصى
٦ ص
(١٢)
صهيونيست ها به پايه هاى مسجدالاقصى رسيده اند
٦ ص
(١٣)
مقايسه فرودگاه كشور شيعه با فرودگاه كشور وهابى
٦ ص
(١٤)
انتشار شجره نامه شيعيان عربستان توسط يك سنى
٧ ص
(١٥)
افسران اسراييلى در اتاق هاى چت
٧ ص
(١٦)
فرانسه به رهبرى جنگ صليبى عليه جهان اسلام اعتراف كرد
٧ ص
(١٧)
مؤسسه «آى دى اس» مسئول تبليغ مسيحيت در اربيل عراق
٧ ص
(١٨)
چه كسى رسانه ها را اداره مى كند؟
٨ ص
(١٩)
كانون هاى استعمارى و بهايى گرى
١٠ ص
(٢٠)
بهائيان و مؤسسات غربى در ايران
١٢ ص
(٢١)
عروسك باربى و تهاجم فرهنگى
١٤ ص
(٢٢)
پديده عروسك باربى
١٤ ص
(٢٣)
عروسك لى لى
١٥ ص
(٢٤)
عروسك باربى
١٥ ص
(٢٥)
عروسك كِن (دوست پسر باربى)
١٥ ص
(٢٦)
اساسنامه كودكان
١٥ ص
(٢٧)
فيلم هاى باربى
١٦ ص
(٢٨)
دوباره سازى باربى
١٦ ص
(٢٩)
باربى و سياست
١٦ ص
(٣٠)
باربى و تعليم و تربيت
١٦ ص
(٣١)
باربى و استراتژى فرهنگى آمريكا
١٧ ص
(٣٢)
مكانيزم تربيتى عروسك باربى
١٧ ص
(٣٣)
اين يك بازى نيست و تمام نشده است
١٨ ص
(٣٤)
ديدگاه آمريكايى
١٩ ص
(٣٥)
فرزندان شيطان
٢١ ص
(٣٦)
مدّعيان دروغين
٢٢ ص
(٣٧)
مدعيان مهدويت در مصر (2000 م)
٢٢ ص
(٣٨)
مدعى مهدويت در مصر (2001 م)
٢٣ ص
(٣٩)
مدعى مهدويت در عربستان سعودى (2001 م)
٢٤ ص
(٤٠)
مدعى مهدويت در مصر (2002 م)
٢٤ ص
(٤١)
رويكرد استراتژيك به اخبار آخرالزّمان
٢٥ ص
(٤٢)
3- 2 چارچوبه تفسيرى- كلامى براى مقام داورى
٢٥ ص
(٤٣)
3- 3 نظامى براى طبقه بندى دلالات
٢٧ ص
(٤٤)
4 استراتژى هاى مبتنى بر مختصات كشف شده
٢٨ ص
(٤٥)
4- 1 تقسيم بندى استراتژى ها
٢٨ ص
(٤٦)
4- 2 چارچوبه خلق استراتژى ها
٢٩ ص
(٤٧)
ارتباط با امام زمان (عج)
٣١ ص
(٤٨)
ضرورت ارتباط با امام عصر (ع)
٣١ ص
(٤٩)
چگونگى ارتباط با امام زمان (ع)
٣٢ ص
(٥٠)
ادعاى بابيت و سفارت از ولى عصر (ع)
٣٢ ص
(٥١)
امكان تشرف؛ كيفيت، اشكال و شرايط آن
٣٤ ص
(٥٢)
اسائه ادب
٣٩ ص
(٥٣)
گونه شناسى تشرفات
٤٠ ص
(٥٤)
تشرفات عالمان و رهبران دينى
٤٠ ص
(٥٥)
1 حمايت از تشيع و اتمام حجت بر مخالفان
٤٠ ص
(٥٦)
2 معرفى عالمان مورد اعتماد به عنوان وكيل امام (ع) و رهبر مردم
٤١ ص
(٥٧)
3 راهنمايى هاى علمى
٤١ ص
(٥٨)
4 اجماع؛ جلوه هدايت امام (ع)
٤٢ ص
(٥٩)
5 دستور نوشتن كتاب
٤٣ ص
(٦٠)
6 دستور بناى اماكن مقدس
٤٣ ص
(٦١)
7 تعليم اعمال و ادعيه خاص
٤٣ ص
(٦٢)
8 توصيه هاى سلوكى به عالمان و رهبران دينى
٤٣ ص
(٦٣)
9 واگذار كردن برخى از مأموريت هاى ويژه
٤٤ ص
(٦٤)
حكمت دوم غيبت
٤٥ ص
(٦٥)
معرفى كتاب
٤٦ ص
(٦٦)
بخش يكم امام شناسى
٤٦ ص
(٦٧)
بخش دوم انتظار
٤٦ ص
(٦٨)
سوداى روى دوست
٤٧ ص
(٦٩)
فصل اوّل مقدمه و كليات
٤٧ ص
(٧٠)
فصل دوم علل و عوامل زمينه ساز ديدار
٤٧ ص
(٧١)
فصل سوم موانع ديدار امام زمان (ع)
٤٧ ص
(٧٢)
فصل چهارم سالكان مخلص و عنايات خاص حضرت ولى عصر (ع)
٤٧ ص
(٧٣)
ارتباط استمدادى
٤٨ ص
(٧٤)
ضرورت اين نوع ارتباط
٤٨ ص
(٧٥)
شيوه هاى ارتباط استمدادى
٤٩ ص
(٧٦)
آثار و نتايج رابطه استمدادى
٥٠ ص
(٧٧)
آفت هاى رابطه استمدادى
٥١ ص
(٧٨)
رابطه عهد و پيمان با اهل بيت (ع)
٥٢ ص
(٧٩)
معصومان، قله كمال انسانى
٥٢ ص
(٨٠)
حقيقت زيارت
٥٢ ص
(٨١)
توسل به امام زمان (ع) و حلّ مشكل رزمندگان
٥٣ ص
(٨٢)
ميهمان ماه
٥٤ ص
(٨٣)
حسبِ حال
٥٤ ص
(٨٤)
خورشيد آرزو
٥٥ ص
(٨٥)
خورشيد بين دو آيينه
٥٥ ص
(٨٦)
گل اين وعده، ميوه خواهد داد
٥٥ ص
(٨٧)
شعر و ادب
٥٦ ص
(٨٨)
تو بيايى
٥٦ ص
(٨٩)
پُر از صداى تماشا
٥٦ ص
(٩٠)
«او» آمدنى ست
٥٦ ص
(٩١)
حقيقت موعود
٥٧ ص
(٩٢)
سه شنبه هاى اجابت، جمكران
٥٧ ص
(٩٣)
در آ موعود
٥٧ ص
(٩٤)
حكايت ديدار
٥٨ ص
(٩٥)
آقا سيد كريم محمودى
٥٨ ص
(٩٦)
پيام ها و برداشت ها
٥٩ ص
(٩٧)
ملاقات در اردوگاه
٦١ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - چه كسى رسانه ها را اداره مى كند؟

پس از مدت زمان كوتاهى، بسيارى از آمريكايى‌ها همانند هاوارد بيل، فرياد بر مى‌آوردند: «ديگر به مرز جنون رسيده‌ام و كاسه صبرم لبريز شده است. ديگر ادامه اين وضعيت را تحمل نخواهم كرد».

زمانى كه من به اين مطلب پى بردم كه انقلاب روسيه در حقيقت روسى نبود، بلكه عمدتاً به وسيله يهودى‌ها، سازمان‌دهى، رهبرى و حمايت مالى شده بود- يهوديانى كه درگيرى يكصد ساله با مردم روسيه داشتند- از اينكه بر چنين حقيقت مهمّ تاريخى، اين‌گونه به طور مؤثر سرپوش گذاشته شده بود، دچار حيرت شدم. پس از مطالعه و آگاهى از كشتن ميليون‌ها مسيحى در روسيه و اروپاى شرقى توسط كمونيست‌ها، از خود پرسيدم كه چرا چنين تعداد اندكى فيلم، سريال تلويزيونى يا فيلم مستند، كتاب يا مقاله درباره اين واقعه، تهيه و توليد يا نگاشته شده است، امّا كشتن يهودى‌ها توسط نازى‌ها، مورد توجه و پوشش رسانه‌اى بى‌پايان قرار گرفته است. سپس من نسخه‌اى از روزنامه «ساندر بُلت» را مطالعه كردم كه توسط دكتر ادوارد فيلدز، اهل شهر ماريتا در ايالت جسرجيا، چاپ و منتشر مى‌شود. دكتر فيلدز با دقت و با ارائه اسناد و مدارك، سلطه يهودى‌ها بر سه شبكه تلويزيونى اصلى آمريكا «سى. بى. اس»، «ان. بى. سى» و «اى. بى. سى» را به اثبات رسانيده بود. من با دقت، منابع مورد استفاده دكتر فيلدز را بررسى كردم كه شامل زندگى‌نامه‌هايى مى‌شد كه توسط خود يهودى‌ها چاپ شده بود. در زمانى كه من تحقيقات اوليه‌ام را به انجام رسانيدم، ريچارد سارنُف رئيس «ان. بى. سى» بود. ويليام پلى رياست «سى. بى. اس» را به عهده داشت و لئونارد گلدن سُن «اى. بى. سى» را اداره مى‌كرد. من بسيار حيرت‌زده شدم زمانى كه فهميدم هر سه آنها يهودى هستند، هر سه در سازمان‌هاى صهيونيستى فعاليت دارند و به همه آنها از طرف گروه‌هاى متعدد يهودى، صهيونيستى و طرفدار اسرائيل جوايزى اعطا شده است. سپس به اين حقيقت پى بردم كه صاحب امتياز و مديرمسئول مهم‌ترين روزنامه آمريكا «نيويورك تايمز» هم يهودى است. اين مطلب در مورد روزنامه واشنگتن پست نيز صادق است؛ روزنامه‌اى كه بيش از هر روزنامه ديگر، بر دولت فدرال آمريكا نفوذ دارد. يهودى‌ها، همچنين مالك پرتيراژترين روزنامه آمريكا- وال استريت ژورنال- هستند. فهميدم كه سال‌هاست يهوديان بر هاليوود سيطره دارند؛ يهوديانى هم‌چون استيون اسپيلبرگ، كارگردان فيلم «فهرست شيندلر»، كه از حاميان صريح‌اللهجه اهداف صهيونيستى است. وى همچنين كارگردان فيلم «هالوگاست» مى‌باشد؛ پربيننده‌ترين فيلمى كه تا كنون درباره كشتار يهودى‌هاى اروپايى توسط نازى‌ها ساخته شده است.

سال‌ها بعد نشرياتى را مطالعه كردم كه در آنها يهودى‌ها به سلطه خود بر رسانه‌هاى آمريكا مباهات مى‌نمودند. من همچنين كتاب يك امپراتورى متعلق به خودشان، نوشته نيل گابلر، را خواندم كه در آن، چگونگى مسلط شدن يهودى‌ها بر صنعت فيلم آمريكا به تفصيل بيان شده است. بن اشتاين كه يك سناريونويس يهودى است و پدرش، هربرت اشتاين، مشاور اقتصادى ريچارد نيكسون رئيس‌جمهور اسبق آمريكا بود، در كتابى كه به رشته تحرير درآورد، به طور صريح بيان كرده است كه اكثريت غالب مجريان و دست‌اندركاران هاليوود يهودى هستند و اينكه آنها سرسختانه مخالف ارزش‌هاى مسيحى و حفظ سنت‌هاى جامعه اصيل آمريكا مى‌باشند. وى همچنين در سال ١٩٩٧ مقاله‌اى نوشت با عنوان: «آيا يهودى‌ها رسانه‌ها را اداره مى‌كنند؟: به راستى همين‌طور است، مگر چه اشكالى دارد؟» در دهه هفتاد، دكتر ويليام پيرس، سردبير مجله «نشنال ونگارد»، در مورد سلطه يهوديان بر رسانه‌هاى آمريكا به تحقيق پرداخت و وجود اين سلطه را در مقاله‌اى با عنوان: «چه كسى بر آمريكا حكومت مى‌كند؟» با اسناد و مدارك كافى ثابت نمود. حقيقتى كه به آن واقف شدم، اين بود كه كابوس هولناك پدى چايفسكى و شخصيت اوّل فيلم «شبكه» ساخته وى، يعنى هاوارد بيل، به واقعيت تبديل شده بود. يك اقليت كوچك امّا متحد، با احساس تعهدى تعصب‌آميز به ملت جديد التأسيس خود بر رسانه‌هاى آمريكا مسلط است، امّا عرب‌ها نيستند كه چنين قدرتى دارند؛ ايرلندى‌ها، آلمانى‌ها، فرانسوى‌ها، انگليسى‌ها، روس‌ها، سوئدى‌ها، دانماركى‌ها يا ايتاليايى‌ها هم نيستند. مسلمان‌ها، مسيحى‌ها، مُرمُن‌ها يا كاتوليك‌ها هم نيستند. بسى جاى شگفتى است كه اين گروه، از پدى چايفسكى‌هاى جهان تشكيل شده است! چايفسكى، طرفدار پرحرارت آرمان‌هاى صهيونيستى و رژيم اسرائيل، زيركانه سعى كرده است تا با متهم ساختن عرب‌ها به انجام آنچه يهودى‌ها قبلًا به انجام رسانيده‌اند، بينندگان فيلم خود را عليه آنها بشوراند. همان قبيله‌اى كه فيلم شبكه را نوشت و توليد و توزيع كرد، بر رسانه‌هاى آمريكا و به راستى بر رسانه‌هاى كل جهان غرب، سيطره دارد. اين مطلب، درست است كه بسيارى از افراد شاغل در رسانه‌ها يهودى نيستند. همچنين من ادعا نمى‌كنم كه هر فرد يهودى يك صهيونيست متعصب است، ليكن نكته اصلى اين است كه رسانه‌هاى آمريكا به وسيله يهودى‌ها اداره مى‌شوند. اين نكته نيز حائز اهميت است كه هيچ گروهى نژادگراتر و سازمان‌دهى شده‌تر از يهودى‌ها براى نيل به اهداف و منافع خود نيست. با توجه به اين واقعيت‌ها، آيا هيچ انسان عاقلى مى‌تواند باور كند كه يهودى‌ها، اخبار و گزارش‌ها و حتى برنامه‌هاى تفريحى را در آنچه گابلر «يك امپراتورى متعلق به خودشان» ناميده است، بدون تأثيرپذيرى از اهداف و منافع خود ارائه نمايند؟

پى‌نوشت‌ها:

منبع: سايت‌www .duke .org


[١]. به نقل از الكساندر سولژنيتسين.