حجت‌الاسلام والمسلمين حاج شيخ محمدباقر تحريرى استاد محترم حوزه علميه قم و از شاگردان علمى و اخلاقى علامه طباطبايى هستند كه در حال حاضر در قم و تهران در حوزه فلسفه، تفسير و اخلاق و عرفان مشغول به تدريس و تربيت نفوس مستعد مى‌باشند. از جمله برجسته‌ترين آثار ايشان مى‌توان به كتاب جلوه‌هاى لاهوتى: شرح توحيدى زيارت جامعه كبيره (در سه جلد) اشاره كرد.

تخصص ايشان در مباحث مذكور، زمينه‌اى بود تا در موضوع تشرف و ملاقات با امام زمان (ع) به حضورشان برسيم و به گفت‌وگويى صميمانه بنشينيم؛ كه حاصل آن را تقديم موعوديان گرامى مى‌كنيم. باشد كه مقبول طبعشان قرار گيرد.

با توجه به اينكه اين روزها، بازار ادّعاى ملاقات با امام زمان (ع) و تشرف محضر آن حضرت بسيار گرم است، لطفاً در ابتداى گفت‌وگو بفرماييد آيا اساساً در زمان غيبت كبرا امكان ملاقات و تشرّف وجود دارد يا خير؟ به ويژه با توجه به توقيع مبارك آن حضرت (ع) خطاب به على بن محمد سمرى (ره) كه فرمودند: «هر كس قبل از خروج سفيانى و صيحه [آسمانى‌] ادعاى مشاهده كند، دروغگوى افترا زننده است»؟

بحث امكان تشرّف محضر امام زمان (ع)، مربوط به اين زمان نيست. اين بحث از زمان‌هاى گذشته مطرح بوده و هست. اوّلًا، ما اين را بايد بدانيم كه مقام امام (ع) محدود براى كسى نيست؛ يعنى امامت امام، عامّ است براى همگان و از طرفى استفاده از امام هم، محدود به زمان، مكان يا شخصى نيست. اينها مسائل مسلم اعتقادى ماست. و مسائل ديگرى كه نوع ارتباط بين امام و مأموم را، يك رابطه تنگاتنگ بيان مى‌كند. امّا بحث ما اين است كه آيا اين ارتباط حضورى در عصر غيبت، مخصوصاً در غيبت كبرا و براى همگان امكان دارد يا خير. قطعاً در زمان غيبت صغرا براى عده خاصى امكان تشرف بوده است؛ حداقل همان نوّاب خاص كه دلايلى هست كه از طريق ايشان، گاهى ديگران هم مشرّف مى‌شدند. امّا در زمان غيبت كبرا با نظر به آن توقيع مبارك امام (ع) [بايد صحبت كنيم‌] و بايد ببينيم كه آن توقيع در چه زمانى صادر شده و منطق آن چيست؟

توقيع در زمان آخرين نايب خاصّ حضرت، على بن محمد سمرى (ره)، صادر شده است. نواب خاص ارتباط