ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧١ - يك قنوت عشق

يك قنوت عشق‌

تعمّقى در ادعيه مربوط به امام عصر عليه السلام‌

اللَّهُمَّ كَمَا جَعَلْتَ قَلْبِى بِذِكْرِهِ مَعْمُورا فَاجْعَلْ سِلاحِى بِنُصْرَتِهِ مَشْهُورا:

(فرازى از دعاى نماز سرداب امام عصر عليه السلام، مفاتيح الجنان)

بارالها، همان سان كه دلم را به ياد مولايم آبادان ساختى، پس سلاحم را نيز براى ياريش از نيام برون آر.

نكته ها:

١. دل و قلب را عمارت و حياتى است كه بدون آن، ويرانه و مرده است.

٢. حيات دل و قلب، با (معرفت، محبت و) ذكر و ياد امام عصر عليه السلام است. (بذكره)

٣. اين نعمت و موهبت بزرگى، تحفه اى ارزنده و توفيقى ارجمند است كه حضرت حق عطا مى كند و بدون لطف او، كسى را ياراى رسيدن بدين مقصد عظيم، نيست. (جَعَلْتَ)

٤. عشق و انتظار، حيات طيبه انسانى و زندگى راستين آدمى است، و مكتب امامت و ولايت، مكتب زنده دلان و انسان هاى واقعى و بلند مرتبت است. راه زنده كردن دل، ياد و عشق و انتظار مولا صاحب الزمان است؛ دل را به او ده تا زنده شوى؛ محبت و ياد او «آب حيات» واقعى است. (معموراً)

٥. عرفان و محبت و معنويت، بدون صلابت، مبارزه و شمشير و قيام نيست؛ ظلم ستيزى و ظالم كوبى، ثمره درخت ولايت است (حرف «فاء» در «فَاجْعَل»)

٦. انسان منتظر، دستى به دعا و قرآن و عرفان دارد، و دستى به تيغ و سلاح مبارزه؛ هم آه دارد، هم آهن؛ هم بصيرت دارد، هم وسيلت؛ و بصيرتش را بر سلاحش حمل مى كند. (كما)

٧. اسلحه و شمشير آن گاه ارزشمند است كه در راه حق، براى دفاع از دين او و در جهت يارى ولّى خدا باشد. (بنصرته)