و حضرت قائم عليه السلام، شيخ الاوصياء است. (بنا به روايت كافى) آن حضرت در نيمه شعبان سال دويست و پنجاه و پنج هجرى متولد شد.[١] كه براين اساس عمر آن حضرت تاكنون ١١٧١ سال مى شود.

و از امام زين العابدين عليه السلام روايت است كه فرمود:

در قائم، روشى از آدم و از نوح هست و آن طول عمر مى باشد ....[٢]

٢- ٤. نوح، زمين را با سخن خود از كافرين پاك كرد و گفت:

لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً.[٣]

اى پروردگار من، بر روى زمين هيچ يك از كافران را مگذار.

قائم نيز زمين را با شمشير از لوث وجود كافران پاك مى گرداند تا جائى كه هيچ اثرى از آنها باقى نماند.

٣- ٤. نوح، نهصد و پنجاه سال صبر كرد، چنان كه خداوند مى فرمايد:

فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ‌. ٢٣

او هزار سال و پنجاه سال كم در ميان آنان بزيست و چون مردمى ستم پيشه بودند، طوفانشان فراگرفت.

قائم نيز از اول امامتش تاكنون صبر كرده، و نمى دانم تا كى صبر خواهد كرد. هركه از نوح تخلف جست، هلاك شد وهركه از قائم تخلف جويد نيز هلاك مى شود؛ چنان كه در حديث آمده است.[٤]

٤- ٤. آنقدر خداوند فرج نوح و اصحابش را به تأخير انداخت تا اينكه بيشتر معتقدان به آن حضرت، از او برگشتند. فرج قائم را نيز خداوند آنقدر به تأخير مى اندازد كه بيشتر معتقدان به آن حضرت از او برمى گردند. چنان كه در حديثى از امام عسكرى عليه السلام آمده است.[٥]

٥- ٤. ادريس به ظهور نوح بشارت داد و به ظهور قائم، خداوند تعالى فرشتگان را بشارت داد. و پيغمبر و امامان عليه السلام و بلكه پيغمبران گذشته ظهورش را بشارت دادند.

٦- ٤. نداهاى نوح به شرق و غرب عالم مى رسيد، و اين يكى از معجزات آن حضرت بود، چنان كه در كتاب زبدهالتصانيف آمده است. قائم عليه السلام نيز هنگام ظهور، بين ركن و مقام مى ايستد و فريادى برمى آورد و مى گويد:

اى نقبا و سرداران من و اى خواص من، و اى كسانى كه خداوند پيش از ظهور، آنان را بر روى زمين براى يارى من ذخيره كرده، باخواست و رغبت به سوى من آييد.

پس صداى آن حضرت عليه السلام به آنها مى رسد در حالى كه در محراب ها و بر فرش ها و رختخواب هايشان باشند، و با يك فرياد، همه، صداى او را مى شنوند- هريك از آنها به گوشش مى رسد- و به سوى آن صدا اجابت مى كنند، و يك چشم برهم زدن نمى گذرد كه همگى آنها بين ركن و مقام قرار مى گيرند.

اين معنى در حديث مفضل از امام صادق عليه السلام آمده است.[٦]

پى نوشت ها:

[١]. شيخ حّر عاملى، اثبات الهداة، ج ٧، ص ٣٥٧.

[٢]. محمدباقر مجلسى، بحارالأنوار، ج ٥٣، ص ٩.

[٣]. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ٢، ص ٣٤٥.

[٤]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠.

[٦]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٧٤.

[٧]. سيدهاشم بحرانى، البرهان فى تفسير القرآن، ج ٣، ص ١٤٦.

[٨]. محمدباقر مجلسى، همان، ج ١١، ص ٢٠٤.

[٩]. همان، ج ١٠١، ص ٣٢٠.

[١٠]. سوره بقره (٢)، آيه ٣١.

[١١]. محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ٢٢٣.

[١٢]. سوره روم (٣٠)، آيه ١٩.

[١٣]. محمدباقر مجلسى، همان، ج ٥١، ص ٥٤.

[١٤]. شيخ حّر عاملى، وسائل الشيعه، ج ١٨، ص ٣٠٨.

[١٥]. همان.

[١٦]. سوره مائده (٥)، آيه ٢٧.

[١٧]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٠.

[١٨]. محمد بن يعقوب كلينى، همان، ج ٨، ص ١١٤.

[١٩]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٤٣٠.

[٢٠]. محمد بن يعقوب كلينى، همان، ج ١، ص ٥١٤.

[٢١]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٢.

[٢٢]. سوره نوح (٧١)، آيه ٢٦.

[٢٣]. در بحارالانوار از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مروى است كه فرمود: «قيامت برپا نخواهد شد مگر اينكه قائم از ما به پاخيزد، و آن هنگامى است كه خداوند به او اجازه دهد. هركس از او پيروى كند نجات يابد و هرآنكه از او تخلف جويد هلاك گردد. اى بندگان خدا، خدا را، خدا را، كه به سوى او بياييد هرچند بر روى برف و يخبندان باشد كه او خليفه خدا و خليفه من است».

[٢٤]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٣٨٥.

[٢٥]. محمد باقر مجلسى، همان، ج ٥٣، ص ٧.