اگر بشنوى مردى كه كمال يا كمالاتى دارد، به ناراحتى يا ناراحتى هايى دچار شده، عقل تو را وامى دارد كه به ياريش برخيزى و براى خلاصى او اقدام كنى، و اگر نتوانى اين كار را انجام دهى، مبادرت به دعا نمايى كه براى او فرج و خلاص حاصل شود، و شفقت و اخلاص هم در وجود تو نسبت به او پيدا مى شود. اكنون كه اين مطلب را توجه كردى مى گوييم: مولاى ما حضرت صاحب الزمان (عج)، تمام مرزهاى كمال را احاطه كرده و به برترين مراتب جمال و جلال دست يافته است، با اين همه او مبتلا به اهل ضلالت و گمراهى است و دورمانده از اهل و عيال و خانه و وطن، و اين معنى براى اهل بينش كاملًا روشن است. اما عظمت مصييبت آن حضرت، به مقدار عظمت خود او است، و اما كمالاتش، زبان از بيان آن الكن و انديشه ها از پرواز به قله هاى رفيع آن ناتوان مى باشد. شايد با مطالعه اين گوشه هايى از اين مطلب را به دست آورى و از سرچشمه زلال آن سيراب شوى. و در اينجا نيز مطالبى مى افزائيم كه بدانى آن حضرت مجموعه اى از كمالات پيامبران و امامان و مظهر آنان است.

در روايتى كه شيخ اجل محمد بن الحسن الحر عاملى در كتاب إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات از كتاب إثبات الرجعة فضل بن شاذان به سند صحيح آورده، چنين مى خوانيم:

از امام صادق عليه السلام است كه فرمود:

هيچ معجزه اى از معجزات انبيا و اوصيا نيست مگر اينكه خداوند تبارك و تعالى مثل آن را به دست قائم عليه السلام ظاهر مى گرداند تا بر دشمنان، اتمام حجت كند.[١]

و چه خوش گفته اند: آنچه خوبان همه دارند تو تنها دارى.

و نيز فاضل علامه مجلسى در بحارالأنوار حديثى از مفضل بن عمر از امام ابوعبدالله صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود:

و در آن هنگام آقاى ما قائم عليه السلام به خانه خدا تكيه زده مى گويد: اى مردم هركس مى خواهد آدم و شيث را ببيند، بداند كه من آدم و شيث هستم، و هركس كه مى خواهد نوح و فرزندش سام را ببيند، بداند كه من همان نوح و سامم، و هركس مى خواهد ابراهيم و اسماعيل را ببيند، بداند كه من همان ابراهيم و اسماعيل مى باشم، و هركس مى خواهد موسى و يوشع را ببيند، من همان موسى و يوشع هستم، و هركس مى خواهد عيسى و شمعون را ببيند،

برگرفته از كتاب مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم، ترجمه سيد مهدى حائرى قزوينى.