حوم آيت الله العظمى سيد جمال الدين گلپايگانى به وادى السلام مى رفتند، و طلبه اى همراه ايشان بوده، مى گويد: نزديك وادى السلام كه رسيديم، ديدم يك فضاى معطرى است، فضاى گرم نجف كه افراد، اصلًا ظهر از خانه بيرون نمى آيند، ناگهان يك نفر به آقا كه رسيد، سلام كرد و رد شد، يك مرتبه آن فضاى معطر رفت، و فضاى گرم و تابش آفتاب دو مرتبه سرجايش آمد، تا رد شد مرحوم آقا سيد جمال به آن طلبه اى كه همراهشان بود گفتند: تأثير مجالست را ديدى. مجالست، خيلى مؤثر است.

عزيزان، شش عامل را مى گويند در هدايت انسان مؤثر است: نطفه، غذا، محيط، تربيت پدر و مادر و استاد و ششم رفيق. امّا علماى اخلاق مى گويند از ميان اين عوامل، رفيق از همه مهم تر است. يعنى اگر كسى در آن چهار عامل قبلى هم منفى باشد، در محيط كفر رشد پيدا كرده باشد، پدر و مادر و استادش هم كافر باشد، اما يك رفيق مؤمن پيدا كند، آن رفيق مؤمن مى تواند او را هدايت كند، نسبت به رفيق هايتان حساس باشيد و با هركسى نشست و برخاست نكنيد. رفت و آمد از لحاظ تأثيرگذارى اشكالى ندارد.

امام صادق عليه السلام مى فرمايند: مَثَل مؤمن، مَثَل آب است در همه چيز نفوذ مى كند، مطهر همه چيز هم هست.

امّا اين بدان معنا نيست كه مجالست روى انسان تأثير نمى گذارد، همه نياز داريم با افراد خوب و چند تن از اولياى خدا آشنا باشيم و با آنها مجالست كنيم. انسان نشاط مى گيرد، روحش عوض مى شود، زنده مى شود. به چهره شان نگاه مى كند، حالش عوض مى شود. اگر با آنها، هم سخن بشود از آنها مطلب ياد مى گيرد، مجالست با علما داشته باشيد، با رفت و شد حتى در حد يك نماز، حتى يك مقدار چهره شان را ببينيد، حتى بيشتر از آن، مقدارى با او صحبت بكنيد.

طلبه اى از علامه طباطبايى يك سؤال بيخودى پرسيده بود. آقايى كه همراه علامه بود، گفت: اين سؤال چيست كه از علامه مى پرسى و وقت آقا را مى گيرى، اين سؤال را از ديگران هم مى توانى بپرسى. گفته بود: اين سؤال بهانه است. دوست دارم چند كلمه با آقا حرف بزنم، صداى آقا را مى خواهم بشنوم، از مجالست آقا مى خواهم استفاده كنم، البته در اين حدش را من هم معتقد نيستم، واقعاً