ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٨ - منافع وجودى امام عصر عليه السلام در عصر غيبت

منافع وجودى امام عصر عليه السلام در عصر غيبت‌

مهدى سلطانى رنانى‌

از زمانى كه امام عصر عليه السلام از ديده ها پنهان شده و در پس پرده غيبت زندگى خود را شروع كرده است، انبوهى از پرسش ها، پيرامون مسائل غيبت مطرح شده است كه بسيارى از آنها از يك پيشينه ديرينه اى برخوردار است، به گونه اى كه بسيارى از اين سؤال ها در نوشته هاى نويسندگان كتاب هاى مربوط به امام زمان عليه السلام در قرن چهارم و پنجم اسلامى مطرح گرديده و علما پاسخ هاى مناسبى به آن داده اند.

از جمله پرسش هاى رايج درباره امام زمان عليه السلام اين است كه:

- به فرض قبول امامى كه فرزند بلافصل امام عسكرى عليه السلام است چه خاصيتى بر وجود ايشان مترتب است؟

- اگر امام، پيشواى مردم است بايد ظاهر باشد. بر وجود امام ناپيدا چه فايده اى مى توان يافت؟

- امامى كه صدها سال است، غايب است، نه دين را ترويج مى كند، نه مشكلات جامعه را حل مى نمايد، نه پاسخ مخالفان را مى دهد، نه امر به معروف و نهى از منكر مى كند، نه از مظلومى حمايت مى كند و نه حدود و احكام الهى را جارى مى سازد، بود و نبودش با هم چه تفاوتى دارند؟

- در دوران غيبت كه آن جمال الهى از ديدگان ما ناپيداست نحوه استفاده ما از آن حضرت چگونه است؟

پيش از پاسخ گويى به اين پرسش ها ذكر نكاتى چند در اين باره ضرورى است:

١. ظاهراً اين اشكالات از زبان كسانى مطرح مى گردد كه در واقع نه امام را شناخته اند و نه به معناى حقيقى امامت پى برده اند. و امام را مانند رهبرى عادى كه كارش مسئله گويى و حداكثر، اجراى حدود و احكام است مى دانند، در حالى كه مقام امامت و ولايت به مراتب از اين مقامات ظاهرى شامخ تر و والاتر است و بايد دانست كه مفهوم غايب بودن امام مهدى عليه السلام اين نيست كه وجودى نامرئى دارد و به يك وجود پندارى شبيه تر است، بلكه او نيز از يك زندگى طبيعى عينى خارجى برخوردار است و تنها