پيش از اين، به ويژه در سرمقاله هاى «موعود»، متذكر اين موضوع بوده ايم كه غرب استكبارى به دلايل زير، گفت وگو از موضوع قريب الوقوع بودن ظهور حضرت مسيح عليه السلام، و ضرورت ايجاد بستر مناسب براى اين امر را در استراتژى ويژه فرهنگى خود وارد ساخته است:

١. مبارزه با زيرساخت فرهنگى شرق اسلامى كه به دليل تعلق خاطر ويژه به مفهوم، موضوع و مصداق موعود آخرالزمان، از پذيرش تام و بى چون و چراى استراتژى سياسى و فرهنگى غرب و قبول مدرنيته و نظام سرمايه دارى، به عنوان كامل ترين و آخرين منزلگاه انسان در گستره تاريخ، سر باز مى زند.

٢. ايجاد آمادگى و القاى انگيزه مقابله با مسلمين در ميان بافت عمومى جامعه غربى، در شرايطى كه در سراسر جهان و از جمله سرزمين هاى غربى، بروز نوعى رجعت به معنا و معنويت، و ميل به قبول اسلام به عنوان «آيين رهايى بخش» ديده مى شود. آن هم در عصرى كه «بحران بن بست ايدئولوژيك» عموم جوامع را در شرايطى انفعالى فرو برده است.

٣. جلوگيرى از فروپاشى بافت عمومى و درونى جوامع غربى كه در اثر بسط فساد اخلاقى، بحران هويت و از هم پاشيدگى خانواده ها، تمامى امكان فروپاشى از درون و سقوط را در آستانه «طلوع تاريخ جديد» حاصل آورده است.

٤. برقرارى سلطه بلامنازع بنى اسرائيل بر «سياست، اقتصاد و فرهنگ جهان» و تفوق بر تمامى امكان هاى موجود در شرق بزرگ اسلامى از طريق محتوم جلوه دادن پاره اى پيشگويى هاى مجهول و مجعول.

جريانى كه امروز با عنوان «اصول گرايى» يا «بنيادگرايى مسيحى» مطرح شده و بر همه اركان سياسى، نظامى و اقتصادى امريكا تسلط يافته است، دقيقاً مبتنى بر همين مبانى شكل گرفته است.

اصطلاح «اصول گرايى» برجريانى اطلاق مى شود كه داراى گرايش هاى مذهبى افراطى در مسايل اعتقادى و اخلاقى و مؤمن به عصمت كامل كتاب مقدس، چه عهد قديم (تورات) و چه عهد جديد (انجيل) هستند. آنها اعتقاد دارند، كتاب مقدس براى تمامى مسايل زندگى، از جمله امور سياسى، به ويژه پيشگويى هايى كه به حوادث آينده مربوط مى شود و آنها را به سوى برانگيختگى اسرائيل و دومين ظهور حضرت مسيح راهنمايى مى كند، دستوراتى داده است و «بشارت دادن» را در ميان كسانى كه اين اعتقادات را نپذيرفته اند، وظيفه خود مى دانند.[١]

چنانكه ملاحظه مى شود، اين جنبش كه امروزه به عنوان جريان غالب و