وجود دارد؟ در مورد اوّل، شما داده را از محيط اطراف دريافت كرده و در مغز خود آن را پردازش مى‌كنيد. نتيجه اين مى‌شود كه شما با فكر كردن، به برداشت خود از آن اتّفاق مى‌رسيد؛ ولى در صورت خواندن يا ديدن اخبار، شما ديگر داده دريافت نمى‌كنيد؛ بلكه اطّلاعات دريافت مى‌كنيد. در نتيجه، ديگر نياز به فكر كردن نخواهيد داشت. پس نقش مغز به عنوان پردازشگر داده مختل مى‌شود يا به عبارت بهتر، رسانه مجازى، نقش حسگر و پردازشگر را به صورت هم‌زمان بازى مى‌كند.

عدّه‌اى باور ندارند كه فيلم‌هاى سينمايى، درون‌مايه‌هاى تفكّرى دارند؛ امّا با در نظر گرفتن فرمولى كه گفته شد، رسانه‌هاى مجازى فرصت فكر كردن را از مخاطبان خود مى‌گيرند؛ ولى بستر سينما با بستر رسانه‌هاى خبرى متفاوت است.

انسان مدرن ديگر كمتر فكر مى‌كند؛ چون همان‌طور كه گفته شد، انسان مدرن از محيط اطراف خود اطّلاعات دريافت مى‌كند و نه داده. رسانه‌هاى خبرى، يك نوع اطّلاعات را به مخاطب خود ارائه مى‌دهند و رسانه‌هاى تفريحى، نوعى ديگر. در قالب رسانه‌هاى تفريحى، آن دست از تفكّرات كه در زندگى روزمرّه انسان احساس مى‌شوند، به مخاطب ارائه مى‌شود؛ از آنجايى كه مخاطب در مورد آنها تاكنون فكر نكرده است، پس همان اطّلاعاتى را كه به او ارائه مى‌شود دريافت كرده و مى‌پذيرد. در واقع، پيش از اينكه مخاطب به سراغ مطالعه آنها رفته، داده‌اى را در مغز خود پردازش كند و به اطّلاعات برسد، رسانه‌هاى تفريحى، آن اطّلاعات را به فرمت دلخواه خود به مخاطب تحويل مى‌دهند و مخاطب نيز ديگر به سراغ آنها نمى‌رود.

پس در كل، با فراگيرى استفاده از رسانه‌هاى مجازى، بيش از پيش، انسان از تفكّر دور شده و رو به سوى دريافت داده، بلكه اطّلاعات مى‌آورد. از ثمرات مجازى شدن زندگى روزمرّه، سايبرنتيكى شدن سيستم بيولوژيكى بدن انسان در نتيجه، وابستگى اطّلاعاتى به رسانه‌ها و بسترهاى مجازى است.

تنبلى، گناه كبيره سايبرى‌

در مسيحيت، همانند دين اسلام، اعمالى به عنوان گناه شناخته مى‌شوند كه به فرد و اطرافيانش آسيب مى‌رساند؛ ولى گناهان كبيره، آن دست گناهانى هستند كه پيامدهاى آنها، آن گناه را نابخشودنى مى‌كنند. از جمله اين گناهان، تنبلى است.

در كنار بحث سلامتى و تنبلى كه نيازى به بررسى آن نيست، مى‌توان به بى‌مسئوليتى، سست شدن پايه‌هاى خانواده، تن در دادن به هر اسارت و بندگى و عدم تلاش براى تغيير دادن اوضاع بد زندگى و زمينه بروز ديگر گناهان در انسان اشاره كرد؛ ولى با اين حال، در دنياى مدرن امروزه، روز به روز از حجم فعّاليت‌هاى روزانه هر انسان كاسته شده و به حجم فعّاليت‌هاى مجازى يا فكرى افزوده مى‌شود؛ ابتدا استفاده از خودرو و بعد، استفاده از كنترل از راه دور براى روشن و خاموش كردن لامپ‌هاى خانه. دليل اين تغييرات نيز روشن است: روزى، نياز بود كه انسان همچون ماشين كار كند، پس فعّاليت‌هاى بدنى بالا بود. امروزه ماشين‌ها پيشرفته شده‌اند و انسان تنها نياز دارد تا بر آنها نظارت كند، پس به جاى صرف زمان براى انجام كارهاى بدنى، انجام اين كارها را