نيست، امّا در اينجا با ملاحظه بقيه عبارت و اينكه شخص يادشده فقط از اولاد اسماعيل (ع) است و با توجّه به اينكه در فرزندان اسماعيل (ع) شخصيت ديگرى كه اين بشارت قابل تطبيق بر او باشد، نيامده است و با ملاحظه اينكه عدد اين دو اسم دقيقاً يكى است، به روشنى و با قاطعيت اين بشارت را منطبق بر پيامبر اكرم (ص) مى‌دانيم.

نكته:

خداوند در سفر پيدايش مى‌گويد: «چون پسر يگانه خود را از من دريغ نداشتى ...»

مى‌دانيم كه اين، اسماعيل (ع) است، فرزند اوّل حضرت ابراهيم (ع) است و اين عبارت تنها در مورد او صدق مى‌كند؛ امّا تمايلات و اغراض نژادپرستانه يهوديان آنان را به اين وا داشت كه اسم اسماعيل را به اسحاق تبديل كنند و بعدها در توجيه اينكه چگونه اسحاق را مى‌توان فرزند يگانه ابراهيم (ع) دانست، گفتند: اسماعيل فرزند كنيز است و فرزند اصيل و حقيقى ابراهيم، همان اسحاق است.

امّا اين توجيه نيز صحيح نيست؛ زيرا دان، نفتالى، جاد و اشير چهار فرزند حضرت يعقوب (ع) هستند كه همگى از كنيز زاييده شدند و جزو اسباط دوازده‌گانه نيز به شمار مى‌آيند.

به علاوه، جناب‌ شمشون‌ كه از مشهورترين شخصيت‌هاى تاريخ بنى‌اسرائيل و از پيامبران بنى‌اسرائيل بوده نيز از نسل دان است.

بشارت ششم: نام محمّد در كتاب مقدّس‌

دهان او بسيار شيرين و تمام او مرغوب‌ترين است. اين است محبوب من و اين است يار من اى دختران اورشليم! (غزل‌هاى سليمان ١٦: ٥).

گرچه اين بشارت به روشنى به پيامبر اكرم (ص) اشاره دارد و شيرينى دهان كنايه از فصاحت و بلاغت است و مرغوب بودن به گونه‌اى، ترجمه كلمه محمّد، امّا بهتر است متن عربى كتاب مقدّس را هم ذكر كنيم تا جاى هيچ‌گونه شكّ و ترديدى باقى نماند:

ترجمه دقيق‌تر اين عبارت چنين مى‌شود: دهانش شيرين است و تمام او محمّد است. در اين عبارت نام مبارك پيامبر (ص) به صراحت ذكر شده و به اين نكته نيز اشاره شده كه تمام وجود ايشان محمّد و پسنديده است؛ هم صورتش و هم سيرتش.

علاقه‌مندان به مطالعه و تحقيق بيشتر مى‌توانند به كتاب‌هايى كه در اين زمينه تأليف شده است، مراجعه كنند. برخى از اين منابع عبارتند از:

١. «بشارت‌هاى كتاب مقدّس»، تامرمير مصطفى، ترجمه: بزرگ‌كيا؛

٢. «بشارات عهدين»، محمّد صادقى؛

٣. «اظهار الحق»، رحمةالله بن خليل الرّحمن الهندى؛

٤. «غصن الرب»، احمد على سقا؛

٥. «تباشير الانجيل و تورات با اسلام و رسوله محمّد»، نصرالله عبدالرّحمان ابوطالب؛

٦. «محمّد در تورات و انجيل»، پرفسور عبدالاحد داوود؛

٧. «انيس الاعلام»، محمّد فخرالاسلام، ج ٥؛

٨. «بشارات العجاب».

برگرفته از سايت‌www .porsojoo .com

منبع: اثبات اعجاز علمى قرآن كريم‌