ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٤ - ١ دفاع از امام زمان خويش و جان فشانى در راه او
اجرا مىكند. امام واقعى هركس الگوى عمل اوست، نه امام ادّعايى و شعارى او.
معصومان (ع) از آن جهت كه نمايندگان خداوند و حجّت او در روى زمين هستند و تمامى تخصّصهاى لازم براى رساندن انسانها به سعادت دنيا و آخرت را در دست دارند، از سوى خداوند كاملترين الگو به ايشان معرفى شدهاند.
امكان ندارد كه كسى اهل بيت (ع) را بهطور صحيح بشناسد و براى خود رهبر و الگوى ديگرى انتخاب كند. اگر مىبينيم انسانهاى زيادى در اطراف ما، هنوز موفّق به برقرارى يك ارتباط زنده با اهل بيت (ع) نشدهاند، بهدليل آن است كه شناخت صحيحى از اهل بيت (ع) و فرهنگ آن ندارند. حضرت رضا (ع) در اينباره مىفرمايند:
«إنَّ النّاس لَو عَلِمُوا مَحَاسِنَ كَلامِنا لاتَّبَعُونا؛[١]
اگر مردم زيبايىهاى كلام ما را بدانند، حتماً از ما تبعيت مىكنند.»
و به همين دليل در پيدا كردن الگو و روش زندگى، دچار بحران و آشفتگى زيادى هستند و دائماً بين شخصيتهاى مختلف، با عناوين مختلف كه همگى آنها نسبت به انسان و ابعاد وجودىاش جاهل هستند، در ترديد مىباشند. گاهى فلان نويسنده را الگو قرار مىدهند و گاهى فلان ورزشكار را و گاهى فلان هنرپيشه را و گاهى فلان شخصيت خارجى را و گاهى فلان فيلسوف را و ... و در نهايت وقتى به خود مىآيند، مىبينند كه عمر عزيز و شريف خود را كه بايد در روز قيامت نسبت به لحظه لحظهاش پاسخگو باشند، در سراب رفت و آمد بين الگوهاى قلابى و موقّت تلف كردهاند؛ بدون اينكه به چيزى قابل اعتنا و خوشبختى ماندگار و حقيقى رسيده باشند. در اينجاست كه دچار غم كشنده و جانكاهى مىشوند كه شايد هيچگاه تمام نشود؛ زيرا بزرگترين و باارزشترين سرمايه زندگى، يعنى عمر، جوانى و نشاط خود را به پاى معشوقها و الگوهاى قلّابى ريخته و هدر دادهاند.
مهمترين وظيفه ما قبل از هر چيز، شناخت رهبران الهى، امامان هدايت، به خصوص امام زمان خودمان است كه بدون پيوند با او، وامانده و درمانده از راه و گمشده و حيرانيم و بدون پيوند با او، كارها و زحمات ما بىنتيجه و عقيم است.
چنانكه در زيارت ايشان به محضرش، چنين عرض مىكنيم:
«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا سَبِيلَ اللهِ الَّذِى مَنْ سَلَكَ غَيْرَهُ هَلَك؛[٢]
سلام بر تو اى راه خدا! كه هركسى غير از آن را پيمود، هلاك شد.»
حضرت فاطمه زهرا (س) الگوى امام زمان (ع) و همه امامان (ع)
امام زمان (عج) كه در غيبت جانكاه و غمانگيز و طولانى به سر مىبرد، بهترين و كاملترين الگو را به شيعيان خويش معرفى نموده و بالاتر از آن، اينكه تأكيد مىكند، اين الگو براى خود آن حضرت نيز حجّت و الگوى كامل است.
معرفى اين الگو، اختصاصى به امام زمان (ع) ندارد؛ بلكه پدر بزرگوارشان حضرت عسكرى (ع) نيز حضرت زهرا (س) را بهعنوان حجّت خدا و الگوى كامل براى همه ائمّه (ع) معرفى مىفرمايد:
«نَحنُ حُجَجُ اللهِ عَلَى خَلقِهِ وَ جَدَّتَنا فاطِمَةُ حُجَّةُالله عَلَينا؛[٣]
ما حجّتهاى خداوند بر آفريدهشدگانش هستيم و جدّه ما حضرت زهرا (س) حجّت خداوند بر ماست.»
با اين حال، شكّى نيست كه سيره و قول حضرت فاطمه زهرا (س) براى همه انسانها و در همه زمانها، بهترين و كاملترين اسوه مىباشد.
اينك با توجّه به ظرفيت اين مقاله، به چند نمونه درخشان از سيره آن حضرت مىپردازيم تا آيينهاى براى تنظيم سبك زندگى ما با سبك زندگى فاطمى باشد.
١. دفاع از امام زمان خويش و جانفشانى در راه او:
ى از درسهاى بزرگ در سبك زندگى فاطمى، دفاع از امام زمان و جانفشانى و فداكارى در راه اوست. آن حضرت وقتى امام زمان خويش، اميرالمؤمنين (ع) را تنها و غريب ديد، از هيچ فداكارى و كوششى در راه يارى ايشان دريغ نكرد. او همه روشهاى ممكن، از قبيل: نهى از منكر، موعظه و نصيحت دشمنان، تهديد دشمنان به نفرين، دعا و استغاثه، سخنرانى در اجتماع مسلمانان و احتجاج علمى، شاهدگيرى بر حقّانيت امام، جدال احسن، اعتصاب و سكوت سياسى و در نهايت، درگيرى فيزيكى با دشمنان در راه دفاع امام زمان خويش را به كار گرفت.