و نشاط فوق‌العاده‌اى به نماز ايستادم و از پيرامون خود غافل بودم. تازه بعد از نماز بود كه متوجه شدم كه اى داد! او كه بود و اين غذا از كجا آمده بود. آخر در آن تاريكى شب در مسجد سهله و اطراف آن مغازه‌اى نبود! مرحوم آيت‌الله صافى بعد از نقل اين عنايت ربّانى، از سرّ توفيق خود اين‌گونه رمزگشايى كرده و فرموده است: من فكر مى‌كنم كه اين رزق لذيذ، به خاطر اين بود كه مسلمانى را براى «رضاى خدا» از خواب بيدار نكردم و براى آسايش و راحتى خود به مؤمنى آزار نرساندم. عزيزان من! ببيينيد كه يك كار كوچك چه اثر بزرگ و خوبى را در پى داشت، امّا كار بايد براى خدا باشد. آن چيزى كه در اينجا خيلى مهم است: «كار براى خدا كردن» است. نيت و هدف بايد خدايى باشد. من بنده گناهكار هرگز خودم را لايق چنين لطف و احسانى نمى‌ديدم، ولى همين كه يك وجب به طرف خدا رفتم، او هم عنايت كرد و جلوه‌اى از مهربانى‌اش را براى من نمايان ساخت. حال شما تصور كنيد، اگر كسى تقواى مستمر داشته باشد و دائماً در فكر جلب رضاى پروردگارش باشد، آن وقت پروردگار با او چه معامله‌اى خواهد كرد؟![١]

سوغات سفر

در اينجا چند دستورالعمل از مرحوم آيت‌الله صافى اصفهانى به دوستان امام زمان (ع) كه سوغات سفر و سير الى الله آن بزرگوار است تقديم مى‌شود:

١. فرستادن روزانه ١١٠ صلوات: فاضل ارجمند جناب حجت‌الاسلام دكتر مرتضى آقاتهرانى در كتاب «سوداى روى دوست» آورده است كه: حضرت استاد، ذكر صلواتى را به اين شكل توصيه كردند: «اللّهم صلّ على محمّدٍ و آل محمّدٍ و عجّل فرجهم و فرجنا بهم» كه بسيار به جاست روزانه ١١٠ صلوات به همين صورت به وجود مقدس حضرت ولى‌عصر (ع) هديه و تقديم شود، بدان اميد كه به بركت اين صلوات، راهى به سوى وصال آن حضرت گشوده و گشاده گردد.[٢]

٢. ذبح گوسفند به نيت سلامتى امام عصر (ع): در روايات فراوانى از اهل بيت (ع) آمده كه پرداخت صدقه رفع قضا و بلا مى‌كند. از اين رو ارادتمندان آن حضرت كه سلامتى آن وجود مقدّس، مهم‌ترين آرزو و آرمان آنان است، سزاوار است كه پيش و بيش از هر چيز و هر كس، براى سلامتى آن حضرت صدقه دهند. اگر چه اراده الهى بر حفظ و بقاى آن آخرين ذخيره الهى قرار گرفته و خداوند خود، آن عزيز را از هرگونه گزندى حفظ خواهد كرد؛ امّا پرداخت صدقه براى سلامتى آن جناب موجب جلب و جذب عنايات حضرت حق و حجّت حى نسبت به شخص صدقه دهنده‌

خواهد شد. مرحوم آيت‌الله صافى اصفهانى در اين راستا اين‌گونه توصيه مى‌كردند: هر روز قدرى صدقه براى سلامتى آقا كنار بگذاريد، وقتى پول آن قابل توجّه شد، گوسفندى را به نيت سلامتى امام عصر (ع) ذبح كرده، ميان فقراى شيعه و متدين به آقا تقسيم كنيد.[٣]

٣. زيارت سيدالشّهداء (ع): او كه خود تجربيات فراوانى از اين زيارت و سرسپردگى به آستان‌

امام حسين (ع) داشت و نمونه‌اى از آن در مطلع مقاله آمد، دراين‌باره چنين مى‌فرمودند: «يكى از مستحبّاتى كه در راه استكمال نفس خيلى مؤثر است، زيارت سيدالشّهداء (ع) است. زيرا امام حسين (ع) «باب الحجّة» است؛ يعنى اگر خواستى با امام زمان (ع) ارتباط برقرار كنى، بايد از در حسين (ع) وارد شوى. زيارت آن حضرت خيلى مهم است. از دور هم كه شده سلامى بدهيم و عرض ارادتى بكنيم.

گرچه دوريم به ياد تو سخن مى‌گوييم‌

بُعد منزل نبود در سفر روحانى‌