ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و نهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
سالى كه گذشت
٤ ص
(٤)
توقيع مبارك امام عصر (ع) به جناب عمروى و فرزندش محمّد بن عثمان
٧ ص
(٥)
گزيده اى از خبرهاى جهان اسلام
٨ ص
(٦)
تصوير نماد شيطان پرست ها در كتاب فارسى
٨ ص
(٧)
فعاليت وهابى ها در پشت دروازه هاى پايتخت
٨ ص
(٨)
توطئه محرمانه عربستان براى تخليه شهرهاى عراق از شيعيان
٨ ص
(٩)
افزايش چشمگير نوزادان نارس در غزّه
٨ ص
(١٠)
خمينيون؛ لقب شيعيان در نيجريه
٨ ص
(١١)
فعاليت مشكوك فرقه وابسته به وهابيت
٩ ص
(١٢)
شناسايى دو هزار دين جديد در اروپا و آمريكا
٩ ص
(١٣)
پيام ويژه مركز فرقه ضالّه به پيروانش در ايران
٩ ص
(١٤)
گلستانه
١٠ ص
(١٥)
سرود عشق
١٠ ص
(١٦)
جمال محمّد (ص)
١٠ ص
(١٧)
رسالت گُل محمدى (ص)
١١ ص
(١٨)
ختم رُسُل
١١ ص
(١٩)
معجزه گل
١١ ص
(٢٠)
تقديم به رسول مهر
١١ ص
(٢١)
ناز ما و نياز ما
١٢ ص
(٢٢)
بارانى كه نيامد
١٧ ص
(٢٣)
راه معرفت امام زمان (ع)
١٨ ص
(٢٤)
سيماى ظاهرى امام مهدى (ع)
٢٠ ص
(٢٥)
فرهنگ انتظار
٢٢ ص
(٢٦)
فضيلت انتظار و ارزش منتظر
٢٢ ص
(٢٧)
حكمت فضيلت انتظار
٢٣ ص
(٢٨)
وظايف منتظر
٢٣ ص
(٢٩)
1 شناخت امام
٢٣ ص
(٣٠)
2 الگوپذيرى و اقتدا
٢٤ ص
(٣١)
3 ياد امام
٢٤ ص
(٣٢)
نمازگشايش
٢٥ ص
(٣٣)
ميعاد و موعود
٢٦ ص
(٣٤)
معنى انتظار
٢٧ ص
(٣٥)
انتظار و آمادگى
٢٨ ص
(٣٦)
شما درست مى گفتى
٢٩ ص
(٣٧)
پرسش شما، پاسخ موعود
٣٠ ص
(٣٨)
فلسفه غيبت صغرا
٣٠ ص
(٣٩)
1 تقسيم بندى دوران غيبت
٣٠ ص
(٤٠)
2 فلسفه غيبت صغرا
٣٢ ص
(٤١)
شكر نعمت
٣٣ ص
(٤٢)
چرا اعلام زمان ظهور نهى شده است؟
٣٤ ص
(٤٣)
نهى توقيت؛ روايات و عقل
٣٦ ص
(٤٤)
بهار و انتظار
٣٧ ص
(٤٥)
صدقه براى وجود مقدس ولى عصر (ع)
٣٨ ص
(٤٦)
دلايل روايى
٣٨ ص
(٤٧)
دلباخته آن جمال آسمانى
٤٠ ص
(٤٨)
ورود در وادى نور
٤١ ص
(٤٩)
زيارت عاشورا
٤١ ص
(٥٠)
آن شب قدر
٤٢ ص
(٥١)
مائده آسمانى
٤٣ ص
(٥٢)
سوغات سفر
٤٤ ص
(٥٣)
وصيت نامه ولايى
٤٤ ص
(٥٤)
مهدويت و دموكراسى
٤٦ ص
(٥٥)
1 مهدويت و دموكراسى
٤٧ ص
(٥٦)
2 هم آغوشى مبانى اين نظريه با مبانى حقوق بشر
٤٧ ص
(٥٧)
3 فساد ديگر نظريه پذيرش پايان تاريخ
٤٩ ص
(٥٨)
4 تناقض آشكار با روايات آخرالزمان
٥١ ص
(٥٩)
ميهمان ماه
٥٤ ص
(٦٠)
ترجمان قرآن
٥٥ ص
(٦١)
هميشه دلخواه
٥٥ ص
(٦٢)
آيينه واپسين لولاك
٥٥ ص
(٦٣)
بهار چشم هات
٥٥ ص
(٦٤)
شوق وصال
٥٦ ص
(٦٥)
طوباى ولايت
٥٨ ص
(٦٦)
درخت طوبى
٥٨ ص
(٦٧)
دعا براى سلامتى امام عصر (ع)
٦١ ص
(٦٨)
ديدگاه حكما، قدما و عرفاى اسلامى در مورد آب
٦٢ ص
(٦٩)
مقدمه
٦٢ ص
(٧٠)
آب
٦٣ ص
(٧١)
انواع آب ها
٦٣ ص
(٧٢)
بهترين آب براى نوشيدن
٦٤ ص
(٧٣)
نكات مهم در زمان نوشيدن آب
٦٤ ص
(٧٤)
ريشه هاى صهيونيسم در بريتانيا
٦٦ ص
(٧٥)
الف) سابقه تاريخى
٦٦ ص
(٧٦)
ب) پيوند با هيأت حاكمه انگليس
٦٧ ص
(٧٧)
ج) صهيونيسم مسيحى در انگليس
٦٨ ص
(٧٨)
پارادايم هاى نامتوازن از زنان و دختران در فيلم ها و انيميشن هاى ويژه كودكان
٧٠ ص
(٧٩)
آمريكا از ديد آمريكايى
٧٢ ص
(٨٠)
افغانستان
٧٢ ص
(٨١)
يازده سپتامبر
٧٢ ص
(٨٢)
اجتماعى
٧٣ ص
(٨٣)
سلاح ارتش صليبى جديد و آيات انجيل
٧٤ ص
(٨٤)
مسلمانان و معضل تفريحات مدرن
٧٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - چرا اعلام زمان ظهور نهى شده است؟

آن اشاره مى‌كند. از جمله:

- ١٨ ژوئن تا ٢٤ ژوئن ٢٠٠٧، بارش بسيار زياد باران؛

- ٢١ جولاى ٢٠٠٧، روز جمعه، روز خروج سفيانى؛

- ٤ اكتبر ٢٠٠٧، شب جمعه در شب قدر، صيحه و نداى آسمانى با صداى جبرئيل؛

- ١٩ دسامبر ٢٠٠٧، كشتار كوفه به دست سفيانى؛

- ٣ ژانويه ٢٠٠٨، كشته شدن نفس زكيه در مكّه؛

- ٢٤ ژانويه ٢٠٠٨، خسف بيداء؛

- اوّل اكتبر ٢٠٠٨، نزول حضرت عيسى (ع)؛

- ١٧ اكتبر ٢٠٠٨، فتح قدس.

٢. جابر البلوشى، در كتاب خود: «ظهور الامام المهدى (ع) عام ٢٠١٥ م. نبوءة قرآينة» ظهور امام (ع) را در روز شنبه، دهم ماه محرم سال ١٤٣٧ ق. بر اساس علم اعداد و حروف و با توجّه به آيات قرآن دانسته است. او بسيارى از حوادث ظهور و وقت وقوع آن را بيان كرده است، از جمله:

- ٢٠١٠ م، ترسيم مرزهاى هميشگى اسرائيل، خروج آمريكايى‌ها و انگليسى‌ها از عراق؛

- ٢٠١٤ م، يك سياره بزرگ به زمين برخورد مى‌كند و باعث به وجود آمدن طوفان‌ها، زمين‌لرزه‌ها و سيل‌هاى زيادى در تاريخ ٢١/ ٣/ ٢٠١٤ مى‌شود؛

- ١٤٣٦ ق. خروج سفيانى، خراسانى و يمانى؛

- ٢٠١٨ م، نزول حضرت مسيح (ع)؛

- ٢٠١٩ خداوند ايالات متّحده آمريكا را با دو طوفان و با يك سياره كوچك (شهاب سنگ) نابود و ويران مى‌كند.

٣. فارس فقيه، در جزوه‌اى كه تحت عنوان «أنت الان فى عصر الظّهور؛ تو، اكنون در عصر ظهورى» تهيه كرده، نام شخصيت‌هاى دوران ظهور مانند خراسانى، يمانى، شعيب بن صالح و ... را مشخّص كرده، برخى از شخصيت‌هاى كنونى را با آن تطبيق داده و آنها را يمانى، خراسانى و ... دانسته است. وى همچنين جزوه ديگرى به نام «جميع الأديان تقول أنّه عصر ظهور؛ همه اديان مى‌گويند اكنون دوران ظهور است» منتشر كرده است.

٤. ماجد المهدى، صاحب كتاب «بدأ الحرب الأمريكيه ضدّ الإمام المهدى (ع)» در مورد تعيين زمان ظهور در فصلى از آن نوشته است: «آيا تعيين كردن زمان ظهور مبارك ايشان، حرام و نهى شده است؟ روايت‌ها و عقل اين را نفى مى‌كند». او سپس به بررسى موضوع تعيين زمان ظهور مى‌پردازد و مى‌گويد: «حتّى دشمنانمان، از نزديك بودن زمان ظهور، آگاه هستند در حالى كه ما مى‌خواهيم با دلايل واهى و نادرست، سر خود را مانند كبك زير برف كنيم».[١]

٥. سيد محمد على طباطبايى در كتاب خود: «مائتان و خمسون علامة؛ دويست و پنجاه نشانه»، زمان‌هايى را به عنوان سال ظهور مشخّص كرده است و در فصل يازدهم آن، براساس محاسبه ابجدى زمان ظهور، گفته است: «اينها تنها مى‌تواند يك احتمال باشد».[٢]

٦. سيد حسين حجازى نويسنده كتابى با عنوان: «إستعدّوا فإنّ الظّهور قريب؛ آماده باشيد، ظهور نزديك است»، نوشته است: «بدون اينكه تاريخى براى فرج تعيين كنيم، با مطالعه اين كتاب و پس از تأمل، انديشه و درنگ به اين نتيجه مى‌رسيم كه زمان ظهور نزديك است و به طور دقيق‌تر بايد بگوييم كه حتّى سالمندان ما هم بايد آروزى ديدار مولايمان را در زمان حيات خود داشته باشند».

تعيين كردن زمان ظهور يا نشانه‌هاى آن، در بين اهل سنّت نيز مصاديقى داشته است؛ از جمله:

٧. احمد عبدالله زكى عميش‌[٣] در مصر، در كتاب خود: «إنّ المهدى المنتظر على قيد الحياة؛ مهدى منتظر در قيد حيات است» ١٢ دليل ذكر كرده كه براساس آن،