زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٣٩ - تدريس آيت الله گلپايگانى قدس سره

يكى از حجرات صحن شريف حضرت على عليه السّلام مدفون گرديد.[١]

٧- آيت الله سيد ابو الحسن اصفهانى قدّس سرّه‌

آيت الله اصفهانى در سال ١٢٨٤ ه. ق در اصفهان متولد شد. وى صاحب كتاب «وسيلة النجاة» و يكى از علماى بزرگ اصفهان مى‌باشد. ايشان مدت هشت ماه به خاطر جريان‌هاى سياسى در زمان دولت ملك فيصل همراه هشت تن از علما از جمله آيت الله نائينى به ايران مهاجرت كرد. آن بزرگوار داراى اخلاق فاضله و كراماتى بود.

آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مدتى كه در نجف و ايران بودند، از محضر استاد استفاده نمودند؛ آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه درباره‌ى ايشان مى‌فرمودند:

«بعد از آن‌كه من از نجف برگشتم، شنيدم كه مرحوم آيت الله اصفهانى به آقاى حاج ميرزا مهدى بروجردى (پدر خانم آيت الله گلپايگانى) فرموده‌اند اين (آيت الله گلپايگانى) از نوابغ هستند.»[٢]

اين استاد بزرگ در نهم ذى الحجة سال ١٣٦٥ از دنيا رفته، در مقبره‌ى آخوند خراسانى به خاك سپرده شد.

تدريس آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه‌

تدريس در حوزه‌ى علميه از ناحيه‌ى علماى بزرگ تدريس دروس فقه و اصول، آن‌هم در سطح بالا است. اين علوم در بخش‌هاى مختلف، زمينه‌هاى زندگى فردى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى، دينى و دنيوى انسان را فرا مى‌گيرد و هدفى جز اصلاح، تربيت، تزكيه‌ى فرد و جامعه را در بر ندارد. در عين حال كه بسيارى از احكام عبادى براى پرورش و سازندگى فرد و روحيات او قانون‌گذارى شده است، بسيارى از احكام ديگرى براى اصلاح جامعه و ايجاد عدالت اجتماعى و حفظ حقوق امت اسلامى است.

همواره مصلحت‌هاى فردى و اجتماعى در احكام فقهى مراعات شده و هرگاه اين دو

[١]. ر. ك: محمد محسن آقا بزرگ تهران، پيشين، صص ٩٥٦- ٩٥٩

[٢]. على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٤٣، با اندكى تصرف