زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٣٦ - ٣ - آيت الله حاج ميرزا حسين نائينى قدس سره

٢- آيت الله شيخ محمد رضا اصفهانى نجفى مسجد شاهى قدّس سرّه‌

ايشان از علماى بزرگ و نوابغ قرن اخير بود كه در سال ١٢٨٧ ه. ق در نجف اشرف متولد و در سن نه سالگى همراه پدر به اصفهان رفت و در پانزده سالگى به زادگاهش برگشت. وى از محضر اساتيد بزرگى چون آخوند خراسانى، سيد محمد كاظم يزدى، شيخ الشريعه اصفهانى و سيد محمد فشاركى استفاده‌ى كامل برد. در درس سيد محمد فشاركى با آيت الله حائرى آشنا مى‌شود و صميميتى خاص بين اين دو بزرگوار حاصل مى‌شود.[١] وى صاحب كتاب «نقد فلسفه‌ى داروين» و «وقاية الأذهان» مى‌باشد. ايشان طبق درخواست آيت الله حائرى در مدرسه‌ى فيضيه‌ى قم مشغول تدريس مى‌شود؛ در اين مدت آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در درس ايشان شركت مى‌كردند. آن مرد بزرگ در ٢٤ محرم الحرام سال ١٣٦٢ از دنيا مى‌رود.

٣- آيت الله حاج ميرزا حسين نائينى قدّس سرّه‌

آيت الله نائينى از جمله اساتيد مقطعى آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مى‌باشد. وى در سال ١٢٧٧ ه. ق در نايين متولد شده، از اعاظم علماى شيعه و از اكابر محققين به شمار مى‌رود. معظم له از شاگردان ميرزاى بزرگ شيرازى، آخوند خراسانى و سيد محمد فشاركى مى‌باشد. وى داراى آثارى هم‌چون كتاب «تنبيه الامة و تنزيه المله»، «كتاب الصلاة» و «فوائد الاصول» است. آيت الله طالقانى در مقدمه‌ى كتاب «تنبيه الامة و تنزيه المله» در شرح حال ايشان مى‌نويسد:

«علاوه بر قدرت فكرى و نبوغى كه در اصول و فقه داشته در فلسفه و كلام و اجتماعيات صاحب نظر و در خط و ربط و ادبيات، اديب بود؛ با استدلال و شمرده سخن مى‌گفت، در درس و بحث و حركات، آرام بود، گونه‌ى كشيده و بينى و پيشانى بلند و برآمده و موى تنكش، فلاسفه‌ى يونان، سقراط و افلاطون را مى‌نمود ...»[٢]

[١]. محمد محسن آقا بزرگ تهرانى، پيشين، ج ٢، ص ٧٤٨

[٢]. ر. ك: آيت الله طالقانى، مقدمه‌ى كتاب تنبيه الامة و تنزيه الملة، ص ١٦