زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٠٨ - آيت الله گلپايگانى قدس سره و تبعيد امام خمينى قدس سره
مىگيرد؛ سازمان اطلاعات و امنيت وقت دربارهى موج اعتراضات روحانيون و طلاب در گزارش خود چنين بيان مىكند:
«... عدهاى روحانيون و طلاب و افراد متفرقهى ساكن شهرستانها تلگراف و طومارهايى امضا نموده، به نجف، قم، مشهد و تهران فرستادهاند و در آنها از آقايان: خوانسارى، حكيم، خويى، شاهرودى، گلپايگانى و شريعتمدارى خواستهاند كه علت سكوتشان در مقابل دولت از ادامهى تبعيد خمينى چيست و چرا در اين مورد اقدامات سريع و عاجلى به عمل نمىآورند؟ روحانيون نامبردهى فوق پاسخ دادهاند كه دراينباره مشغول اقدام هستند ...»[١]
از آنجايى كه آيت الله گلپايگانى نسبت به صحت و سلامتى وجود امام خمينى قدّس سرّه نگران بودند در تاريخ ٢٢ خرداد ماه ١٣٤٤ آقايان: شيخ محمد على صفايى و فرزندشان مرحوم سيد مهدى گلپايگانى را روانهى تركيه نمودند و آنها پس از ملاقات با امام خمينى قدّس سرّه و فرزندش حاج آقا مصطفى در تاريخ ٢٨ خرداد ماه ١٣٤٤ به تهران مراجعت مىكنند؛ ساواك به منظور به دست آوردن اطلاعات جديد از روحيه، طرز فكر و انديشهى امام خمينى قدّس سرّه با نامبردگان مصاحبهاى انجام مىدهند. در رابطه با اين مصاحبه در گزارش ساواك چنين آمده است:
«... ضمن مصاحبهاى كه با دو نفر روحانى مزبور به عمل آمد اظهار داشتهاند كه آيت الله خمينى از وضع ايران خوشبين بوده، حتى در مورد نحوهى اجراى عزادارى در ماههاى محرم و صفر راضى به نظر مىرسيد. از وضع تركيه و عدم رعايت اصول مذهبى در آنجا اظهار نگرانى نموده و گفته است بيم دارم كه ايران هم از نظر مذهب و حجاب مانند تركيه شود ... از نظر آيت الله خمينى نسبت به مراجعتش به ايران استفسار گرديد و مشار اليه اظهار نموده براى حل اين موضوع آيت الله سيد محمد رضا گلپايگانى هر تصميم اتخاذ نمايد موافق خواهم بود.»[٢]
آقاى سيد حميد روحانى نگارندهى كتاب «بررسى و تحليلى از نهضت امام خمينى»
[١]. همان، صص ٨٧- ٨٨.
[٢]. سيد حميد روحانى، نهضت امام خمينى قدّس سرّه، ج ٢، ص ٨٨.