زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٣٢ - ٢ - آيت الله آخوند ملا محمد تقى گوگدى گلپايگانى قدس سره

ديگران را به بيرون براى صرف چاى دعوت مى‌كرد.[١]»

٢- آيت الله آخوند ملا محمد تقى گوگدى گلپايگانى قدّس سرّه‌

دومين استاد اصلى آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مرحوم محمد تقى گوگدى از علماى بزرگ آن عصر بوده است. علامه‌ى تهرانى در كتاب «نقباء البشر» درباره‌ى ايشان چنين مى‌نويسد:

«الشيخ المولى محمد تقى گلپايگانى، عالم جليل، اصلش از قريه‌ى گوگد است كه در يك فرسنگى گلپايگان واقع شده؛ او در نجف اشرف از قدماى شاگردان استاد ما (آخوند خراسانى) و از اجلاء آنان بود و پس از آن‌كه به گلپايگان بازگشت، مرجع امور شرعيه مردم گرديد و محترم، موجّه و محل وثوق عام و خاص گرديد. او را حاشيه‌اى بر وسايل است و بعضى از شاگردان او اين را نقل مى‌كردند.»

در كتاب «گنجينه‌ى دانشمندان» درباره‌ى ايشان شرح حال كوتاهى آمده است:

«سال‌ها در گوگد گلپايگان كه مسقط الرأس وى بود، مصدر امور شرعى بوده و سپس به اراك هجرت فرمود و با اين‌كه در اواخر عمر نابينا شده بود، باز هم به تدريس ادامه مى‌داد و تشنگان علم و فقاهت را با بيان شيوا شاداب و سيراب مى‌نمود. زمانى كه آيت الله حاج شيخ عبد الكريم حائرى، حوزه‌ى علميه‌ى اراك را تشكيل و تأسيس فرمودند، اين مرد بزرگ در اراك بوده و آيت الله حائرى به ايشان كاملا احترام مى‌نمود؛ مباحثاتى با آيت الله حائرى داشته كه مشهور است.

نقل شده است كه در قضيه‌ى آمدن مرحوم آخوند محمد تقى از نجف به ايران آخوند خراسانى گريه كرده‌اند.»

آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه درباره‌ى استادش چنين مى‌گويد:

«او عالمى بحّاث و از شاگردان آخوند خراسانى بود. ايشان مى‌گفتند: من مطالب آقاى آخوند را نوشته بودم و مى‌خواستم طبع كنم، بعد خودشان مطالبشان را-

[١]. همان، ص ٢٣