زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١١٦ - آيت الله گلپايگانى و شهادت آيت الله سيد محمد رضا سعيدى
حالا آمدهايد و كمك مىخواهيد و مىگوييد مطالبى در روزنامه بنويسيم.»[١]
ظاهرا تمام مراجع تقليد چيزى كه در آن حمايت رژيم ايران ديده شود، انجام ندادند و اعلاميهاى كه خواست آنها بود صادر نكردند.
به هر روى بعد از جريان سرمايهگذارى آمريكايىها در ايران، آيت الله سعيدى در قالب آگاه كردن حوزهى علميهى قم و جوانان ايران، با سخنان تند، نامهها و بيانيههاى افشاگرانه رژيم شاه را به وحشت انداخته بود و از طرفى ساواك كه مطمئن بود ايشان علما را به صدور فتوا عليه اينگونه قراردادها راضى خواهند كرد وى را در روز ١١ خرداد ١٣٤٩ دستگير و به زندان قزل قلعه منتقل كرد و به طور مشكوكى شب پنجشنبه ٢٠ خرداد ١٣٤٩ (٦ ربيع الثانى ١٣٩٠) به شهادت رسانيد. نيروهاى امنيتى شاه كه مىترسيدند بعد از شهادت ايشان در كشور اقداماتى عليه رژيم انجام گيرد شهادت ايشان را به گونهاى طبيعى نشان داده، وانمود كردند كه وى به علت ناراحتى گوارشى فوت كرده است. جنازهى ايشان بعد از انتقال به قم و نماز خواندن آيت الله گلپايگانى بر آن شهيد در منطقهى وادى السلام قم به خاك سپرده شد.
رژيم مىخواست جنايات ساواك مخفى بماند و كسى متوجه نشود كه آيت الله سعدى بر اثر شكنجه و تحميل اذيت و آزار زياد به شهادت رسيده است؛ اما انجام اين تبليغات و تحريكات مضره باعث شد تا آيت الله گلپايگانى طى نامهاى به يكى از نزديكان خود به نام حجة الاسلام سيد محمد آل طه از ايشان خواستند كه با خانوادهى آيت الله سعيدى تماس گرفته، طى اعلاميههايى شهادت ايشان را از ناحيهى ساوك و رژيم پهلوى اعلام كنند. دراينباره در اسناد ساواك چنين آمده است:
«آيت الله سيد محمد رضا گلپايگانى به يكى از نزديكان خود به نام سيد محمد آل طه دستور داد ضمن تماس با خانوادهى سيد محمد رضا سعيدى خراسانى ترتيبى بدهد، اعلاميهاى از طرف آقا صادر و فوت نامبرده را از ناحيهى ساواك قلمداد نمايند. خواهشمند است دستور فرماييد با تمام امكانات موجود نسبت به مراقبت از افراد مورد نظر، اقدام و قبل از انجام هرگونه اقداماتى مراتب را
[١]. ر. ك: همان، ص ٢٨٤، تاريخ ١٨/ ٣/ ٤٨