نسبت به استبداد رژيم و سرمايه‌گذارى كشورهاى بيگانه، زبان به اعتراض گشود و در زمانى اندك به مقام و جايگاه علمى، سياسى ويژه‌اى در حوزه‌ى علميه رسيد و به زهد و پرهيزكارى شهرت يافت.[١] ايشان پس از پايان دروس سطح و بهره‌گيرى از استادان فرهيخته‌ى حوزه‌ى علميه‌ى مشهد مقدس براى طى مدارج عاليه و استفاده از محضر فقهاى بزرگ و مراجع عالى‌قدر به قم هجرت كرد. در روزهاى نخست ورود به قم در درس مرجع بزرگ شيعه آيت الله العظمى بروجردى شركت نمود و از محضر اساتيد ديگر بهره‌مند شد. ايشان پس از تبعيد امام خمينى قدّس سرّه همراه ديگر شاگردان امام خمينى قدّس سرّه فعاليت‌هاى سياسى خود را آغاز نمود؛ اين فعاليت‌ها با ورد ايشان به مسجد موسى بن جعفر (ع) در تهران آغاز مى‌شود. وى علاوه بر اين‌كه شب‌هاى جمعه در مسجد به ايراد سخنرانى مى‌پرداخت از برنامه‌هاى رژيم پهلوى نيز انتقاد شديد مى‌كرد. ساواك ادامه‌ى اين وضع را كه منجر به آگاهى جوانان جامعه مى‌شد قبول نكرد و مشكلات زيادى براى جلوگيرى از فعاليت‌هاى ايشان درست كرد؛ اما آيت الله سعيدى به تهديدهاى ساواك بى‌اعتنا بود و بر ادامه‌ى مبارزه تأكيد مى‌نمود. ايشان اين‌گونه بيان مى‌كنند كه:

«... ما بايد براى مبارزه كردن تشكيلات داشته باشيم تا بتوانيم در مقابل دشمن مقاومت كنيم و با دولتى كه علماى ما را زندانى و تبعيد مى‌كند مبارزه نماييم.

من راهى را مى‌روم كه امام حسين (ع) و رهبر عالى‌قدر دين ما آيت الله خمينى رفت و تا پاى جان ايستادگى كرد من حرف خود را مى‌گويم و مبارزه را ناتمام نمى‌گذارم ...»[٢]

شجاعت آيت الله سعيدى بويژه سخنان صريح و بى‌پرده‌ى او در سال‌هاى ٤٥ و ٤٦ عليه اختناق رژيم شاه موجب شد جاسوسان ساواك با حضور دائم در مسجد و حتى نفوذ در منزل ايشان، گزارش تمام رخدادها را تسليم مقامات كنند. در تاريخ ٢٩/ ٢/ ٤٥ يكى از مأموران ساواك با مراجعه به منزل آيت الله سعيدى به او هشدار داد كه مراقب‌

[١]. ر. ك: اسناد مربوط به آيت الله سعيدى

[٢]. سيد حميد روحانى، پيشين، ص ٥٩٥