زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٦٢ - آيت الله گلپايگانى قدس سره از ديدگاه علما

و آن‌گاه اين اجازه را نوشتند و مرقوم فرمودند كه من ايشان را مجتهد مى‌دانم.»[١]

- آيت الله شيخ محمد رضا ابو المجد نجفى اصفهانى معروف به مسجد شاهى هم از علمايى بودند كه آيت الله گلپايگانى را تأييد مى‌كردند. آيت الله گلپايگانى خود مى‌فرمود:

«من درخواست اجازه هم از ايشان نكرده بودم، ليكن چون اعتقادى به اين جانب پيدا كرده بودند، خودشان اجازه‌ى روايى مفصلى مرقوم فرمودند.»[٢]

- آيت الله اراكى قدّس سرّه درباره‌ى مقام علمى و مرجعيت آيت الله گلپايگانى چنين پيام مى‌دهند:

«ايشان كه از سابقين و اولين شاگردان مبرز و بنام مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى مؤسس حوزه‌ى علميه (اعلى الله مقامه) در حوزه‌ى علميه‌ى اراك و قم بود، فقيهى بود نكته سنج و دقيق النظر و زيرك و دانا، مصداق بارز «صائنا لنفسه، حافظا لدينه، مخالفا لهواه و مطيعا لامر مولاه»، قريب يك قرن عمر شريفش را در راه اشاعه‌ى فقه آل محمد عليهم السّلام و پاسدارى از حريم ولايت و مبارزه عليه طاغوت و همراهى با امام خمينى قدّس سرّه در طول انقلاب و حمايت از دين و حاكميت و تجاوز نكردن از حدود الهى و خدمت به مسلمين و مؤمنين صرف نمود.»[٣]

- آيت الله خامنه‌اى رهبر معظم انقلاب اسلامى درباره‌ى آيت الله گلپايگانى چنين بيان مى‌كنند:

«عالم بزرگ، فقيه نام‌آور، مرجع تقليد عظيم الشأن، عبد صالح و تقى، نقى، زكى آيت الله العظمى آقاى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى (قدس الله نفسه و اعلى الله مقامه) ... اين شخصيت والاى علمى كهنسال، در ميان مراجع عظام تقليد، يكى از موفق‌ترين و سعادتمندترين‌ها بودند و سى و دو سال مرجع تقليد، حدود فهتاد سال مدرس حوزه‌ى علميه‌ى قم و حدود هشتاد و پنج سال سرگرم‌

[١]. على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٥٤

[٢]. همان

[٣]. پيام تسليت آيت الله اراكى به مناسبت رحلت آيت الله گلپايگانى، ٢٤ جمادى الثانى سال ١٤١٤