زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٣٧ - ٤ - آيت الله شيخ محمد حسين اصفهانى قدس سره

آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در قم از محضر ايشان بهره جستند، به طورى‌كه مى‌فرمودند:

«در سالى كه من به نجف اشرف مشرف شدم ايشان از دنيا رفته بودند.»[١]

محقق نائينى بر اثر مخالفت با جريانات سياسى عراق در زمان ملك فيصل به ايران مهاجرت مى‌كنند، مدت هشت ماه در قم بوده، دوباره به دعوت حاكم عراق به نجف برمى‌گردند. آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مى‌فرمودند:

«مرحوم آقاى نائينى «قاعده يد» را بحث مى‌كردند و من اين قاعده را نزد ايشان خواندم.»[٢]

آيت الله نائينى در ٢٦ جمادى الاول سال ١٣٥٥ در سن ٧٨ سالگى در نجف از دنيا رفتند و آيت الله سيد ابو الحسن اصفهانى مرجع تقليد آن عصر، بر جنازه‌ى شريفش نماز خواندند و در يكى از حجرات صحن شريف حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مدفون گرديدند.

٤- آيت الله شيخ محمد حسين اصفهانى قدّس سرّه‌

از جمله اساتيد مقطعى مرجع بزرگ شيعه- آيت الله گلپايگانى- آيت الله شيخ محمد حسين غروى اصفهانى معروف به كمپانى صاحب كتاب «نهاية الدرايه فى شرح الكفاية»، «تحفة الحكيم»، «الانوار القدسية» و نوشته‌هاى زيادى كه بالغ بر ٣٣ اثر و نوشته‌هاى ديگر به صورت شعر و نظم كه فعلا تدوين نشده، مى‌باشد. وى دوم محرم الحرام سال ١٢٩٦ در نجف اشرف ولادت يافت. پدرش حاج محمد حسن از تجّار بسيار پرهيزكار كاظمين بود. ايشان بعد از رفتن به نجف، دروس فقه و اصول را از محضر اساتيد بزرگى هم‌چون آخوند خراسانى و سيد محمد فشاركى فرا گرفت. او فقيهى مو شكاف، اصولى‌اى دقيق، حكيمى بلندپايه، عارفى موفق و شاعرى نغزگو در لسان عربى و فارسى بوده است. آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مدت سه ماه در عراق از درس و بحث آن عالم بزرگ بهره جستند. آيت الله غروى اصفهانى در سال ١٣٦١ ه. ق دار فانى را وداع گفته، به جواز حق پيوستند.

[١]. همان

[٢]. على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٣٦