زندگى نامه آيتاللّهالعظمى سيد محمدرضا گلپايگانى قدس سره به روايت اسناد - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٢٤ - حماسهى ١٧ خرداد ١٣٥٤ ه ش مدرسهى فيضيه و مواضع آيت الله گلپايگانى قدس سره
ببندند و موضعگيرىهاى نظامى نيروهاى دولتى و كماندوهاى اعزامى از تهران، طلاب را به اين حقيقت واقف مىكند كه نيروهاى رژيم قصد حمله و خونريزى دارند و اين جريان به طور مسالمتآميز حل نخواهد شد.
ساعت ٤ بعد از ظهر ١٧ خرداد ٥٤ «گارد جاويدان» نيروهاى ساواك و شهربانى قم دژ محكمى را در اطراف مدرسهى فيضيه و دار الشفا به وجود آوردند و آمادهى يورش به مدرسه شدند. حدود ساعت پنج بعد از ظهر همان روز كماندوها از طريق مسافرخانههاى اطراف حرم و مدرسهى فيضيه به راحتى وارد حياط مدرسه شدند و طلاب موجود در آنجا را مورد ضرب و شتم و جرح قرار دادند. ضربههاى آنان به حدى كارى بود كه اكنون پس از گذشت چندين سال از آن حادثه، آثار سوء آن بر تن مصدومين باقى است.
طلاب دستگير شده كه حدود ٣٥٠ نفر بودند به طرز اهانتآميزى به شهربانى قم منتقل شدند و در اتاق يا زندان نسوان شهربانى جاى گرفتند. بعد از ظهر روز ١٨ خرداد ٥٤ طلاب دستگير شده را تحت تدابير شديد امينتى بعد از شكنجههاى روحى و جسمى زياد به تهران انتقال دادند. طلاب دستگير شده پس از چندين ساعت حركت در جاده و شهر و گذر از منطقهى نظامى اوين، ساعت ٩ شب به زندان رسيدند. بعد از چند هفته بازجويى و شكنجه عوامل اصلى حركت را پيدا نموده، زندانيان را به سه دسته تقسيم كردند و براى هر گروه با توجه به شرايط سنى، حكم خاصى را صادر نمودند.[١]
دستگيرى طلاب و آزار و اذيت آنها باعث شد تا نگرانى مراجع تقليد فزونى گيرد تا اينكه تنى چند از مراجع وقت از جمله آيت الله گلپايگانى و عدهاى ديگر در منزل آيت الله آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى جلسهاى ترتيب دادند تا در رابطه با حوادث فيضيه و بازداشت طلاب تصميمى اتخاذ كنند. آقايان مراجع با شهربانى و ساواك تماس گرفتند و بعد از صحبت و گفتوگوى بسيار نمايندگانى از طرف مراجع (از جمله آقاى شاكرى از طرف آيت الله گلپايگانى) انتخاب شدند و به طرف شهربانى حركت كردند؛ ولى باز به نتيجهاى نمىرسند.
[١]. على شيرخانى، حماسهى ١٧ خرداد ٥٤، مدرسهى فيضيه، مركز اسناد انقلاب اسلامى، تهران ١٣٧٧، ص ٨٤