سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٤٣ - ملحقات

(١) ١٥) رسول خدا ٦ فرمود: از اخلاق پيامبران و راستان خوشرويى به هنگام ديدار و دست دادن به هنگام ملاقات است.

(٢) ١٦) رسول خدا ٦ هر گاه با مسلمانى ديدار مى‌كرد نخست با او دست مى‌داد.

(٣) ١٧) رسول خدا ٦ مى‌فرمود: هيچ يك از شما يارانم از ديگرى نزد من بدگويى نكند، زيرا من دوست دارم كه با دلى صاف و پاك نزد شما بيايم (و از كسى دلگير نباشم).

(٤) ١٨) پيامبر ٦ فرمود: ما گروه پيامبران و امينان و پرهيزگاران از تكلّف و زحمت بى‌جا به خود دادن برى هستيم.

(٥) ١٩) رسول خدا ٦ فرمود: من برانگيخته شده‌ام تا مركز حلم و معدن علم و مسكن صبر باشم.

(٦) ٢٠) ابو ذر رحمه اللَّه گويد: رسول خدا ٦ بدون امتياز در ميان اصحاب خود مى‌نشست به گونه‌اى كه هر گاه شخص غريبى وارد مى‌شد نمى‌دانست پيامبر كدام است تا آنكه بپرسد. ما از پيامبر ٦ خواهش كرديم كه براى خود جاى خاصى قرار دهد تا شخص تازه وارد آن حضرت را بشناسد. پس برايش سكويى از گل ساختيم و حضرت بر آن مى‌نشست و ما در دو طرف او مى‌نشستيم.

(٧) ٢١) روايت شده كه از سنن پيامبر ٦ آن است كه چون با گروهى سخن مى‌گويى در ميان آنان فقط به يك فرد معين رو نكنى، بلكه همگان را مورد توجه قرار دهى.

(٨) ٢٢) و نيز روايت است كه رسول خدا ٦ لباس خود را مى‌دوخت و كفش خود را پينه مى‌زد، و بيشتر كارى كه در خانه انجام مى‌داد خياطى بود.

(٩) ٢٣) و نيز روايت شده كه رسول خدا ٦ هرگز غلام و كنيز و غير آنان را نزد مگر در راه خدا، و هرگز براى شخص خود از كسى انتقام نگرفت و انتقام او تنها