سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٤٢ - ملحقات
ناپسند دور ساز.
(١) ٩) رسول خدا ٦ فرمود: فرشته روح الامين- جبرئيل- از سوى پروردگار جهانيان بر من نازل شد و گفت: «اى محمّد، بر تو باد به اخلاق خوش، زيرا- بدخلقى خير دنيا و آخرت را از بين مىبرد.» آگاه باشيد كه شبيهترين شما به من كسانى هستند كه اخلاقشان از همه نيكوتر باشد.
(٢) ١٠) حسين بن زيد گويد: به امام صادق ٧ گفتم: فدايت شوم، آيا رسول خدا ٦ هرگز با كسى شوخى مىكرد؟ فرمود: خداوند او را به داشتن خلقى بزرگ ستوده است، در همه پيامبرانى كه خداوند برانگيخت نوعى خشونت و گرفتگى وجود داشت، ولى محمّد ٦ را با مهر و رأفت آن حضرت به امتش اين بود كه با آنان شوخى مىكرد تا مبادا عظمتش چندان در آنان تأثير كند كه نتوانند به او نگاه كنند! جدّم على ٧ فرمود: هر گاه رسول خدا ٦ يكى از يارانش را غمگين مىديد با شوخى كردن دل او را شاد مىساخت. آن حضرت مىفرمود: خداوند كسى را كه با ترشرويى با برادرانش ديدار كند دشمن مىدارد.
(٣) ١١) زيد بن ثابت گويد: چون با رسول خدا ٦ مىنشستيم، اگر از آخرت شروع به سخن گفتن مىكرديم او نيز با ما همسخن مىشد، و اگر از دنيا سخن مىگفتيم باز هم با ما همسخن مىشد، و اگر از خوردنيها و آشاميدنيها سخن مىگفتيم باز هم با ما در آن زمينه سخن مىگفت.
(٤) ١٢) رسول خدا ٦ با چشم و ابرو و دست اشاره نمىكرد.
(٥) ١٣) رسول خدا ٦ به يكى از زنان خود فرمود: آيا تو را نهى نكردم كه چيزى را براى فردا ذخيره نكنى؟! زيرا خداوند روزى هر فردايى را خواهد رساند.
(٦) ١٤) رسول خدا ٦ فرمود: بهترين و گرامىترين خوى پيامبران و راستان و شهدا و صالحان، به ديدار يك ديگر رفتن براى خداست.