سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٣٨ - ٢ آداب معاشرت پيامبر
مىخنديد. و هر گاه غمگين مىشد مىفرمود: اعرابى چه مىكند؟ كاش نزد ما مىآمد [و با سخنانش ما را مىخندانيد].
(١) ٦٦. امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ بيشتر اوقات رو به قبله مىنشست.
(٢) ٦٧. به روايت طبرسى: رسول خدا ٦ چنان بود كه كودك را براى دعاى بركت يا نامگذارى حضور انورش مىآوردند و آن حضرت به احترام كسانش او را در دامن خود مىنشانيد، و گاه مىشد كه كودك در دامان آن حضرت ادرار مىكرد، برخى از كسانى كه ناظر بودند به روى كودك فرياد مىزدند، پيامبر ٦ مىفرمود: با تندى از ادرار كودك جلوگيرى نكنيد، او را رها كنيد تا كاملا ادرار كند. آنگاه به دعا و نامگذارى وى مىپرداخت و كسان كودك نيز خوشحال مىشدند و آزردگى و ملالت خاطرى از اين حادثه در پيامبر ٦ نمىديدند، و چون از نزد آن حضرت بازمىگشتند ايشان لباس خود را آب مىكشيد.
(٣) ٦٨. و نيز گويد: رسول خدا ٦ هنگامى كه سواره بود نمىگذاشت كسى پياده همراه او حركت كند، يا او را با خود سوار مىكرد، و اگر وى نمىپذيرفت حضرت مىفرمود: جلوتر برو و هر جا در نظر دارى منتظر من بمان.
(٤) ٦٩. در اخبار آمده: رسول خدا ٦ هيچ گاه براى خود از كسى انتقام نگرفت، بلكه آزار دهندگان را مىبخشيد و از آنان گذشت مىفرمود.
(٥) ٧٠. به روايت طبرسى: ... (مانند روايت ٦١ است)
(٦) ٧١. و نيز گويد: رسول خدا ٦ اگر يكى از يارانش را سه روز پياپى نمىديد از حال وى جويا مىشد، اگر در سفر بود برايش دعا مىكرد، اگر در شهر بود به ديدارش مىرفت، و اگر بيمار بود از او عيادت مىفرمود.
(٧) ٧٢. انس گويد: نه سال خدمتگزارى پيامبر ٦ كردم، هرگز ياد ندارم كه در اين مدت به من فرموده باشد: چرا فلان كار را نكردى؟! و هرگز در كارى بر من ايراد نگرفت.