سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٣٢ - اخلاق پيامبر

خشم نمى‌گرفت- چيزى تاب مقاومت در برابر خشم او را نداشت. آن حضرت در همه كارهايش اين چنين جدى بود. چون مصيبتى به او مى‌رسيد كارش را به خداوند واگذار مى‌كرد و از حول و قوت خويش بيزارى مى‌جست و از خداوند راه چاره طلب مى‌كرد.

(١) ٤٩. رسول خدا ٦ فرمود: بدانيد كه هر عبادتى در آغاز افراطى دارد، سپس به فترت و سستى مى‌گرايد. هر كه افراط در عبادتش به سنّت من بينجامد راه را يافته است، و هر كه با سنّت من مخالفت ورزد گمراه گشته و عملش تباه خواهد شد. بدانيد كه من هم نماز مى‌خوانم و هم مى‌خوابم، هم روزه مى‌گيرم و هم افطار مى‌كنم، هم مى‌خندم و هم مى‌گريم. پس هر كه از راه روشن و سنّت من روى گرداند از من نيست.

مؤلف: اخبار در مطالب گذشته بيش از حدّ شمار است، و ما از هر بابى يك يا دو خبر آورديم. اما جزئيات زندگانى آن حضرت بسيار است‌[١].

[١] -به ملحقات شمايل پيامبر ٦ در آخر كتاب مراجعه فرماييد.