شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢٣ - ٢ آية الله العظمي امام خميني

مسکن گزيد ودر حوزه جديد التأسيس قم تحصيلات خود را با جديت بيشتري نزد اساتيد بزرگ مانند ميرزا محمد علي اديب تهران، سيد محمد تقي خوانساري، ميرزا سيدعلي يثربي کاشاني دنبال کرد وبا پشتکار وکوشش‌هاي شبانه ‌روزي موفق شد، تا سال ١٣٤٥ ق ( ١٣٠٦ش) سطوح عاليه را به پايان رسانيده ودرحوزه‌ي درس مرحوم حاج شيخ عبدالکريم حائري شرکت کند وپايه‌هاي علمي ومباني فقهي واصولي خود را تحکيم بخشد وبه درجه‌ي اجتهاد فايق گردد.

درسال ١٣٥٥ ق ( ١٣١٦ ش) که آية الله حائري از جهان رخت بربست، امام خميني داراي مباني محکم، مستقل وعلمي بود ودر زمره‌ي مجتهدين مبرّز ونوابغ علمي قرار داشت وهمانند ستاره‌ي درخشاني درآسمان علم وفضيلت حوزه‌ي علميه قم مي‌درخشيد واز برجسته ‌ترين علماي حوزه‌ي قم به شمار مي‌آمد.

امام خميني; علاوه بر مقام ممتاز فقاهت، درعلوم هيأت، فلسفه، حکمت و عرفان علمي و عملي نيز داراي مهارتي ويژه وتخصص کامل مي‌باشد، استاد او درعلم هيئت، شيخ علي اکبريزدي ـ معروف به حکيم ـ وبعضي از علماي آن عصر مي‌باشند ومتون مختلفه‌ي کتب عرفان، حکمت وفلسفه را نزد عالم مهذّب، شيخ محمد علي شاه آبادي فرا گرفته است.[١]

تخصص ويژه امام خميني; درعلوم عقليه موجب شد که او درهمان عنفوان جواني، تنها پاسخگوي اشکالات وشبهات عقلي نسبت به اسلام، درحوزه‌ي علميه‌ي قم باشد ودرآن روز اگر کسي نسبت به مسائل ديني اشکالي داشت وبراي حل آن به قم رجوع مي‌کرد ـ با اينکه علماي زبردست وطراز اول درقم مي‌زيستند ـ او را براي برطرف کردن ابهام واشکالش به حضور امام خميني; راهنمايي مي‌کردند.

[١]. همان مدرک، ص ٣٩ .