شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢١ - ٢ آية الله العظمي امام خميني
مادرش خانم هاجر، دختر مرحوم آقا ميرزا احمد مجتهد خوانساري الاصل وخميني المسکن، صدور درگلپايگان به وسيله صفري نژاد رئيس اداره آمار ثبت گلپايگان، شناسنامهاش تنظيم شده است.
امام خميني ;درماههاي نخست زندگي، پدرمهربان خويش را ازدست داد وبراي هميشه ازديدن پدر محروم شد. بيش از ١٦ سال ندا شت که روزگار بار ديگر ضربهي تازهاي برروح او وارد آورد وعمهي عزيزش بانو صاحبه، نوازشگر مهربان که درتربيت وپرورش او سهم بسزايي داشت وبراي او غمگسار فداکار، سرپرستي دلسوز، ودرحقيقت پدري مهربان به شمار ميرفت به طور ناگهاني درگذشت، (١٣٣٦ ق ـ ١٢٩٧ش ) وانبوه درد ورنج واندوه يکباره برقلب حساس او فرو ريخت و روح آزرده ورنجيده او را بيش از پيش اندوهگين ساخت. ديري نپاييد که اجل گريبان مادر مهربانش را نيز گرفت وآن بانوي مردآفرين نيز دربستر مرگ آرميد وچراغ عمرش به دست تند باد اجل خاموش شد (١٣٣٦ قـ ١٢٩ش)، با مرگ او غنچهي نشکفتهي زندگاني پر رنج و حسرت امام خميني پژمرده وافسرده شد، ونهال سرسبز ونورس زندگي حساس وپرهيجانش دستخوش تند باد حوادث روزگار قرار گرفت.
ليکن اين رنجها، اندوهها وسوگهاي ناگهاني وتوان فرسا به جاي اين که او را ازپاي درآورد ودرکام امواج خروشان درياي ناکامي، نوميدي وشکست فرو برد، از او انساني کارآزموده و ورزيده ساخت، روح محزون و روان او را گرمي وحرارت بخشيد، تار وپود وجودش را مستحکم تر ونيرومند تر ساخت و او را بيش ازپيش به خود متکي وآزاد بار آورد.
امام خميني; با از دست دادن عزيزان خود، هرچند دچار رنجها، ناکاميها و ناهمواريهاي توانفرسايي شد، ولي هيچ گاه خود را نباخت ودر برابرسيل حوادثي که از هرطرف برپيکر کوچکش فرو ميريخت، کمرخم نکرد واز پاي درنيامد، بلکه دليرانه