شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١١٩ - ١ آيةالله العظمي بروجردي

براي کساني که دور از مکه هستند، جهت کعبه قبله است يا مثلاً اگر مي‌گفتند: ميزان جهت کعبه است، بعداً اين لفظ را توضيح دادند که مراد از جهت چيست؟ اما تقسيم دوم: درحقيقت بيان دو نوع فقه است يکي فقه منصوص از ائمه بدون تفريع، وديگري فقه تفريعي.

شيخ طوسي دراول مبسوط اين مطلب را بيان کرده وگفته است: اصحاب ما حتي اگر مسائلي به غير از الفاظ معمولي گفته شود وحشت دارند، چه برسد به اين که فروع آن مسائل چنان که روش اهل سنت است طرح شود، وي مي‌گويد: اهل سنت، براي هر کدام از دوفقه ـ يعني فقه منصوص وفقه تفريعي ـ کتاب‌هاي جداگانه نوشته‌اند و من هردو نوع از فقه را در کتاب «مبسوط» جمع کرده‌ام وبدون استدلال به قياس، تمام تفريعات اهل سنت را براساس مذهب شيعه‌ي اماميه، بيان کرده‌ام.

آية الله بروجردي معتقد بود: با مراجعه به روايات وفتاواي رايج اهل سنت درعصرائمه‌ي اهل بيت، بهتر مي‌توان روايات واقوال ائمه عليهم السلام را فهميد،

وي، مراجعه به فتاواي اهل سنت را از مقدمات فقه مي‌دانست، مي‌فرمود: « قدماي ما مسائل الخلاف را حفظ داشتند». به همين منظور، آية الله بروجردي براي اولين بار، کتاب (خلاف) شيخ طوسي را با حواشي ومقدمه‌ي مختصرچاپ کرد.

ايشان، در درس فقه، گاه به گاه کتاب (خلاف) شيخ طوسي را ونيز در درس اصول کتاب «عدة الاصول» او را با خود مي‌آورد وپاره‌اي از مسائل را از رو مي‌خواند ومورد بحث قرار مي‌داد، تا طلاب را به رجوع به کتب قدماي شيعه ونيز به مراجعه به فتاواي اهل سنت، عادت دهد ومي‌فرمود: « قدماي ما فتاواي اهل سنت را درکتاب‌ها ودر درسهاي خود نقل وبسياري از اوقات، آن‌ها را نقد مي‌کردند». وي از روش مرحوم آية‌الله حائري مؤسس حوزه‌ي قم درکتاب( صلاة ) او تقدير مي‌کرد و مي‌فرمود: نديده‌ام کسي مطالب مشکل علمي را با اين رواني وآساني در عباراتي کوتاه بنويسد. يکي از فضلاي حوزه براي من