شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٩٦ - دوران مبارزات آية الله حاج آخوند
وپس از آن نيز وعاظ با الهام از اين حادثه، به شدّتِ عمل خود افزودند و تا پيروزي انقلاب دربهمن ١٣٥٧ هم چنان از اين شيوهي مبارزاتي بهره جستند.
از جملهي اين منابر معروف در نيمهي نخست سال ١٣٥٠، سخنرانيهاي سيد عبدالکريم هاشمينژاد بود که درتيرماه آن سال بنا به دعوت شيخ محمد اميني دعوت شده بود تا درمساجد کرمانشاه به سخنراني بپردازد. با ورود هاشمينژاد به کرمانشاه، ساواک محل اخبار دعوت وحضور وي را درکرمانشاه به ادارهي کل سوم اطلاع داد وآن اداره نيز تأکيد کرد که با توجه به سوابق قبلي اين افراد، اظهارات وبيانات وي ضبط شود ومجلس سخنراني ايشان تحت مراقبت باشد. هاشمينژاد درروز اول مرداد ماه وارد کرمانشاه شد واز روز دوم به مدت ده شب متوالي درمنابر ومساجد سخنراني کرد. وي هنگام ورود، به شهرباني احضار وتعهداتي از ايشان اخذ شد که غير ازمطالب مذهبي چيزي درمنبر نگويد. با وجود اين تعهدات، وي در روزهاي پنجم و ششم مردادماه درمسجد آيةالله بروجردي به طرح مباحثي دربارهي تجاوزات دولت اسرائيل به مردم فلسطين واختلافات اعراب واسرائيل پرداخت که درنتيجهي آن، مجدداً از سوي شهرباني احضار گرديد وبه ايشان تذکر داده شد که درصورت ايراد چنين مطالبي و ادامهي اين رويه، از منبر رفتن وي جلوگيري خواهد شد. افشايي، رياست سازمان اطلاعات وامنيت شعبهي کرمانشاه، مديريت ادارهي کل را ازاين موضوع مطلع کرد.[١]
پس از مدتي، شدت عمل شهرباني وساواک با اهل منبر افزايش يافت وعموماً سعي ميشد از برگزاري جلسات سخنراني جلوگيري شود، چنان که در ارديبهشت سال ١٣٥٢، ازسخنراني برخي افراد، که به وسيلهي حجت الاسلام فلسفي براي ايراد خطابه به کرمانشاه
[١]. یاران امام به روایت اسناد ساواک، سیدعبدالکریم هاشمی نژاد، ص٤٢١.