شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٧٢ - ولادت باسعادت حاج آقا مجتبي
ولادت با سعادت حاج آقا مجتبي
آن را كه دل از عشق، پرآتش باشد هرقِصه كند، همه د لكــــــش باشد
توقصه عاشقـان همي كم شنــــــوي بشنوبشنوكه قصــه شان خوش باشد
در سيزدهم جماديالثاني سال ١٣٤٧ ق ( ١٣٠٨ ش)، خانه آيةالله شيخ حسن حاج آخوند در محلههاي قديمي شهر كرمانشاه، حادثهاي نويد بخش را انتظار ميكشيد، سرانجام ستارهاي پرفروغ، درآسمان سلسله جليله روحانيت خطهي كرمانشاهان هويدا گرديد، كه درخشش و تابش آن، تشنگان و دوستداران وارستگي را در موجي از شادي و شعف فرو برد، همان شخصيتي كه بعدها بسياري از دوستداران فضيلت، علم و معنويت و اخلاق از انوار فروزا نش بهره هاي كافي و وافي گرفتند.
اين فرزند كه چشم خانواده را به جمال خجسته خويش منوّر ساخت، كسي جز حاج آقا مجتبي نبود، او دربيتي ديده به جهان گشود كه جويبارهاي ايمان و تقوي درآن جريان داشت و فضاي آن را با رفتار وكردارصالح خويش به نور معنويت آراسته بودند، خانوادهاي كه مادرش از ذريّه حضرت رسول٩ بوده و در سيره وسيرت از خاندان عصمت و طهارت نصيب دا شتند، بلي! مادرش زهرا بيگم، دختر سيّد حسين شيرازي از سادات حسيني شيراز بود؛ كه آيةالله شيخ حسن حاج آخوند، پس ازاقامت درنجف اشرف وگذراندن دوسال بصورت مجردي درحجره، سپس در سال ١٣٢٨ ق با وي يعني صبيّه مرحوم آقا سيّد حسين شيرازي ازدواج ميكند و ثمرهي اين ازدواج ده فرزند ميشود كه قبلاً اشاره شد.
آن گونه كه از صحبتهاي حاج آقا مجتبي مشخص ميشود؛ مادر ايشان اهل توسل و زني ساده و پاكدامن بوده.
وي در اين زمينه ميگويد: از طرف والدهمان شيرازي هستيم، از سادات حسيني و ايشان محل توجه بود و نذورات زيادي برايش ميآوردند، والده ي ما فردي ساده و پاك