شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٤٧ - آية الله العظمي شيخ محمد بهاري

ولي همين‌ که آقاي حاج شيخ محمد بهاري با آخوند روابط آ شنايي وارادت پيدا نمود و دائماً درخدمت ا و تردد داشت، آخوند را از ما دزديد.[١]

بدين ترتيب شيخ محمد بهاري درحدود پانزده سال در سفر ودرحضر در خدمت آخوند بود. وآخوند نيز او را وصي خود قرارداد.

درسال ١٣١١ ق که آخوند به رضوان الهي خراميد، حاج شيخ محمد بهاري درنجف شيوه و طريق تربيتي استادش را ادامه داد وکسان بسياري از علماء وتجار ايراني وعرب وهندي از محضرش کسب دستور سلوک مي‌نمودند. وايشان نيز شفاهي يا با نامه آنان را هدايت مي‌نمود وبدين ترتيب مکتب آخوند را استمرارو تداوم مي‌بخشيد.

او آن چنان جاذبه‌اي داشت که نوشته‌اند:

في المثل اگر شترباني ده قدم با او راه مي‌رفت، فدايش مي‌شد.[٢]

بهاري هم چنان مقيم نجف بود تا اينکه مريض مي‌شود، دكتر براي درمان ايشان توصيه مي‌کند که بايد تغيير آب وهوا بدهد، لذا ايشان نيز براي زيارت علي بن موسي الرضا٧ عازم مشهد مي‌شوند. وبعد از زيارت قصد مراجعت به نجف را داشتند، ولي چون بيماري‌اش شدت يافت به زادگاهش بهار برگشت، تا اينکه در نهم رمضان ١٣٢٥ق روحش به رضوان الهي پرکشيد و پيکر پاکش در زادگاهش، شهر بهار درآرامگاه ابديش قرار گرفت.

هم اکنون مزار آن عالم وارسته درميان بيش از٨٠ شهيد گلگون کفن انقلاب اسلامي وجنگ تحميلي عراق عليه ايران دربهشت شهداي شهربهار، زيارتگاه عارف وعامي است.

[١]. توحید علمی و عینی، ص١٧ ( پاورقی).

[٢]. دایرة المعارف تشیع، ج ٢، ص٥١٤.