شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٤٩ - آية الله العظمي سيداحمد کربلايي

عارف کامل شيخ حسنعلي نخودکي مي فرمايد:

اين حقير فقير کثيرالتقصير را با مرحوم آقا شيخ محمد بهاري قدس سره مودت و ارادتي بود. به اين معني که چند روز درنجف به خدمتشان رسيدم وخيلي اظهار مرحمت فرمودند. وپس از چند روز که حقير عازم اصفهان شدم تعليقه‌اي به حقيرمرقوم فرمودند که درآن نوشته بودند:

اگروصيت به تو نويسم، زيره به کرمان فرستادن است واگروصيت از تو بخواهم فالوده پيش هالو نهادن است ! و پس از اندکي فوت نمودند .[١]

٢. آية الله العظمي سيد احمد کربلايي (متوفاي ١٣٣٢ق) : سيد احمد فرزند سيد ابراهيم موسوي تهراني است ودرشهر کربلا چشم به جهان گشوده، وبه همين جهت به کربلايي مشهور وملقّب است.

او عالمي جليل، فقيهي کبير، حکيمي ژرف انديش، وزاهدي عارف وعابد است.

سيد احمد کربلايي در فقه واصول از شاگردان حاج ميرزا محمد حسن شيرازي وميرزا حبيب الله رشتي وميرزا حسين خليلي تهراني است.

اما درعرفان و اخلاق وتربيت، از شاگردان ممتاز آخوند ملا حسين قلي همداني است. او با عديل و هم رديف خود شيخ محمد بهاري در ميان سيصد تن شاگرد آخوند از مبرزترين شاگردان او بودند، بعد از درگذشت آخوند او و مرحوم بهاري راه استاد خود را ادامه دادند. وبعد از آنکه مرحوم بهاري به علت بيماري ناگزير از ترک نجف گرديد، او يگانه عالم اخلاق ومربي نفوس وراهنماي طالبان حقيقت درطي راه مقصود و ورود درسُبُل سلام وايصال به کعبه‌ي مقصود وحرم معبود، در نجف بوده است.

[١]. نشان از بی‌نشان‌ها، ص ٥٣٠.