شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢٥ - ٢ آية الله العظمي امام خميني

امام خميني; تدريس کتب فلسفي را درسال‌هاي ( ‌١٣٤٦ ق - ٠٧ ١٣ ش) که بيش از٢٧ سال نداشت، آغاز کرد؛ ليکن درانتخاب شاگرد وکتابي که بايد مورد بحث قرارگيرد، دقت واحتياط مي‌کرد و مقيد بود که درمجلس درس فلسفه‌ي او افراد ساخته شده، فاضل ومعتقد شرکت کنند؛ وبا وجود اين با امتحان کتبي وشفاهي، که مرتب از شاگردان درس فسلفه‌ي خود به عمل مي‌آورد، شاگردان را کنترل مي‌کرد واگر فردي شايستگي آموختن اين علم را نداشت، از شرکت او درمجلس درس جلوگيري به عمل مي‌آورد، چه بسا اتفاق مي‌افتاد که مي‌ديد در مجلس درس، افراد ناباب وکم جنبه شرکت جسته‌اند ـ که ممکن است به انحراف وگمراهي کشيده شوند ـ لذا از درس گفتن خود داري مي ‌ورزيد وازمجلس درس خارج مي‌شد. ضمناً همزمان با تدريس فلسفه، براي افراد شايسته ومورد اعتماد به طور خصوصي وسرّي، بحثي از علوم عرفان را نيز شروع کرد.[١]

سبک تدريس وشيوه‌ي ويژه‌ي او در بررسي مسائل علمي وموشکافي‌ها، باريک بيني‌ها وژرف نگري‌هايي که درمسائل ومطالب غامض فقه واصول به عمل مي‌آورد، علاوه براينکه شاگردان را اهل دقت وتحقيق بار مي‌آورد، از دنبال روي وطوطي صفتي که کلمات دسته کرده‌ي استاد را به ذهن بسپرد وهم چون ضبط صوت تحويل دهد، عميقاً باز مي‌دارد واصولاً حوزه‌ي درس او مجتهد پرور بوده، محصلين ودانش‌پژوهان را استقلال فکري مي‌بخشد وراه وروش استنباط احکام را به آنان مي‌آموزد؛ از اين رو، مي‌بينيم که بيش ازپانصد نفر مجتهد صاحب نظر وبي‌نياز از تقليد از حوزه‌ي درس امام خميني درقم فارغ التحصيل شدند که بعضي از آنان اکنون خود داراي صدها مقلّد مي‌باشند.[٢]

امام خميني; مبارزه با ظلم وستم را ازپدر واجداد طاهرين خود به ارث برده بود. به دنبال مبارزات معظم له، حکومت ظالم در پانزدهم خرداد سال ١٣٤٢ ش، ايشان را به زندان

[١]. همان مدرك، ص ٥٥.

[٢]. همان مدرك، ص ٥٧.