شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٠ - ديباچه

کند انسان را به متابعت آثار ايشان واقتداي به صالح افعال ايشان وباعث شود که به اندک زماني از حضيض جهل به اوج علم و از مرتبه نقصان به مدارج کمال صعود نمايد. [١]

آية الله العظمي بهجت; نيز در اهميت بهره‌وري از سيره وترجمه علماء فرموده‌اند:

«مطالعه تراجم علماي سلف و ملاحظه اعمال آنها، به منزله مراجعه به کتب اخلاق واخلاقيات، معتبر و مؤثر است».[٢]

آية‌الله سيد مرتضي نجومي کرمانشاهي;نيز مي‌فرمودند: «اصولاً انسان انس پذير واثرگير است، گيريم که لفظ انسان مشتق از اُنس باشد يا نباشد وشايد هم بروز و ظهور اين خوي در او سبب شده تا لفظ انسان را مشتق ازانس بدانند. معاشرت و مؤانست با ديگران، آدمي را به خلق وخوي آنان مي‌اندازد و تأکيد بر معاشرت ومؤانست با علماء نيز به همين جهت است. خواندن شرح حال علماء و بزرگان، وجد و نشاطي را براي مستعدّان وشيفتگان معنويت مي‌آورد که گويي آن بزرگ زنده شده وديگران در محضر او نشسته وبه فيض اندوزي مستفيضند.

ترجمه حال و روش زندگي آنان، سالکان را تشجيعي و راهيان مقامات علمي و دانش‌آموزان را تشويق و آيندگان را اسوه‌اي و موعظتي است و عجبا که اين همه تأکيد شرع شريف برمجالست و معاشرت و استيناس با علماء بويژه عالماني که فائز مقامات علم وعبادت وفضل و زهادت شده‌اند، شامل حيات طيبه علمي و معنوي آنان بعد از مرگ نباشد، آگاهي از حال و زندگي و اخلاقيات و معنويات آنان در حيات و بعد از ممات همچون حضور درمجلس آن بزرگواران و بهره‌وري از محضر آنهاست، اگر ما از محضر

[١]. ابتدای کتاب فوائد الرضویه ، ج ١.

[٢]. در محضر بهجت، ج ٢، ص ٩.