شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٦٢ - آية الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني

سال ١٣٣٠ق هيأتي را براي مبارزه با استبداد حاکم برايران و استعمارانگليس تشکيل دادند، اعضاي آن سيزده نفررا برگزيده بودند که يکي از آنها مرحوم نائيني بود.

آية الله نائيني آثار متعددي در فقه و اصول از خويش به يادگار نهاد، اما چون به ادبيات ودرستي عبارات اهميت زيادي مي‌داد، مايل به چاپ ونشر آن ها نبود،ازتقريرات علم اصول ايشان ـ اجود التقريرات ـ قابل ذکراست که مرحوم آية الله العظمي خويي آن را تقرير نموده است. مرحوم نائيني به تهذيب نفس و پرهيزگاري اهتمام مي‌ورزيد و غالب شب ها نماز شب مي‌خواند وهزينه زندگي را از راه درآمدهاي شخصي بدست مي‌آورد، از سهم امام استفاده نکرد، وي در(جمادي الاول ١٣٥٥ق - ٢٤ مرداد ١٣١٥ ش ) به سراي باقي شتافت وجهان تشيع را در ماتمي سخت فرو برد، سپس در ضلع شرقي حرم حضرت علي٧ ، حجره٢١ به خاک سپرده شد.[١]

٢.آية الله العظمي سيدابوالحسن اصفهاني: وي از تبار پاک حضرت موسي بن جعفر٧ است، درسال ١٢٨٤ق ( به نقلي ١٢٧٧ ق) درديارمد يسه، از توابع لنجان اصفهان ـ درجنوب غربي فلاورجان ـ ديده به جهان گشود.

نامبرده پس از سپري نمودن دوران کودکي وبه پايان رسانيدن دروس مقدماتي حوزوي در موطن خويش، نزد يکي ازاهل علم، درسن چهارده سالگي به اصفهان آمد و درمدرسه‌ي صدر حجره‌اي گرفت وفقه واصول را از اساتيد معروف اين حوزه آموخت؛ وي با تکميل نمودن دروس خويش در اصفهان، به منظور ارتقاي علمي و بهره‌مند شدن از چهره‌هاي پر فروغ حوزه‌ي شکوهمند نجف وسامرا به سال ١٣٠٧ق در حالي که ٢٣ سال داشت رهسپار

[١]١.جهت آگاهي بيشتر اززندگاني وي رک : به كتاب نايين، گوهرکوير، تاليف آقاي غلام رضا گلي زواره.