شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢٢ - ٢ آية الله العظمي امام خميني
پايداري ورزيد ودرسايه ي اعتماد به نفس، به کوشش در راه پيشرفت وتکامل وتحصيل علم ودانش وفضيلت پرداخت.[١]
وي داراي هوش واستعداد سرشاري بود، در همان اوان کودکي آغاز به درس کرد وداخل منزل خود، نزد معلمي به نام «ميرزا محمود» به خواندن ونوشتن پرداخت وسپس قدم به مکتب گذاشت ونزد استاد مکتبي که «ملا ابوالقاسم» نام داشت، تحصيلات خود را دنبال کرد ونيز پيش اساتيد ديگري به نامهاي «شيخ جعفر» و«ميرزا محمد» به درس وآموزش ادامه داد وآنگاه به مدرسهي جديد ـ که درآن روز تأسيس شده بود ـ گام گذاشت ونزد شخصي به نام «آقا حمزهي محلاتي» که استاد خط بود به تمرين وتعليم خط پرداخت و سرانجام پيش ازآنکه ١٥ سال را تمام کند، تحصيلات فارسي آن روز را به پايان رسانيد ودرخواندن ونوشتن از استاد بينياز شد.
آنگاه به تحصيل علوم اسلامي پرداخت و درمحضر يکي از داييهاي خود به نام «حاج ميرزا محمد مهدي» و برادر خود سيد مرتضي پسنديده وآقا نجفي خميني، صرف ونحو ومنطق را آغاز کرد وتا سال ١٣٣٨ ق ( ١٢٩٩ ش) به تحصيل مقدمات درمحضرآنان ادامه داد.
آنگاه که بنا شد براي ادامه ي درس به حوزهي علميهي اصفهان رهسپار شود، نغمهي دلانگيز روحاني حوزهي علميهي اراک که درآن روز تحت زعامت استاد بزرگ، حاج شيخ عبدالکريم حائري يزدي رونق بسزايي داشت، او را به آن سو جذب کرد ودرسال ١٣٣٩ ق ( ١٣٠٠ ش) به اراک شتافت ودرمحضر اساتيد فن مانند شيخ محمدعلي بروجردي، شيخ محمد گلپايگاني و آقا عباس اراکي به آموختن ادبيات مشغول شد.
درسال ١٣٤٠ ق ( ١٣٠١ش) که آية الله حائري حوزهي اراک را به شهر مقدس قم انتقال داد، امام نيز، که تازه کتاب مطوّل را شروع کرده بود. به قم رفت ودر مدرسهي دارالشفاء
[١]. نهضت امام خمینی، دفتراول، ص ٣٨.