حديث ـ جامع الاحاديث ـ که واجد همه‌ي مزاياي کتاب‌هاي پيش وفاقد کليه‌ي معايب آن‌ها است وبي‌اندازه به استنباط احکام کمک مي‌نمايد، با کمک جمعي از شاگردان خويش، تدوين نمود .

دايره‌ي تبليغات را به خارج کشور توسعه داد و درقلب اروپا وآمريکا نمايندگان وي به سرپرستي مسلمين وهدايت ديگران، مشغول‌ شدند ونداي اسلام را به گوش جهانيان مي‌رساندند. ساختمان‌هاي خلل ناپذير در قم وشهرستان‌ها، در نجف وسامراء و کشورهاي ديگر بنيان گذارد، ده‌ها مسجد، مدرسه، حمام، بيمارستان وکتابخانه را شخصاً تأ سيس کرد . مدارس ملي مذهبي ابتدايي ومتوسطه از همراهي وتشويق وي برخوردار بودند، هزاران خانواده‌ي روحاني را درقم ونجف وساير مراکز علمي وشهرستان‌ها، تکفّل نمود، صدها شاگرد فاضل که به طور قطع عده‌ي زيادي ازآنان نائل به درجه‌ي اجتهاد شده‌اند، تربيت کرده. امر تدريس وتربيت طلاب درنظر وي بسيار اهميت داشت وآن را برهمه‌ ي کارها مقدم مي‌داشت، ده‌ها کتاب علمي او مواريث گذشتگان براي اولين بارتوسط وي چاپ شد.

بهترين وسيله براي نزديکي مسلمين يعني (جامعة التقريب بين المذاهب الاسلامية) اگر فکر وي درپيدايش آن دخيل نباشد از افکار وکمک‌هاي وي بي‌دريغ برخورداربود، باب مکاتبه ورابطه با شيخ ازهرـ شايد براي اولين بارـ باز نمود، علماي مصر را به نشرفقه شيعه و مطالعه‌ي آن وادار کرد وبه سعي وي، کرسي فقه اماميه در جامع ازهر گذارده شد .

آية الله بروجردي به لحاظ تقوا، اخلاق و زندگي مردي متهجّد و شب زنده‌دار، به مستحبات وآداب وسنن شرعي پاي‌بند، از ريا وخودنمايي برکنار، از تمجيد وتملّق وچاپلوسي افراد بيزار بود، پول ومقام در نظرش ارزش نداشت، براي رياست، تمهيد مقدمه نمي‌کرد. هيچ گاه دراين راه از تقدير چشم نمي‌پوشيد وبه تدبير متوسّل نمي‌شد. بلند نظر، بلند همت وسخي الطبع بود، آبروي افراد را حفظ مي‌کرد، بد زبان نبود، به کسي اهانت نمي‌نمود، اگرکسي مورد عتاب وي واقع مي‌شد حتماً از او عذر مي‌خواست، و دل او را از