دهد و شهر دينور را آباد کند واز آن زمان کم کم دينور عظمت بيشتري از کرمانشاه پيدا کرد. حُسنويه، مسجد و عماراتي درآنجا بنا کرد وپس از خود، بين فرزندان وي اختلاف افتاد که با دخالت امير ديلمي عضدالدوله، دينور وکرمانشاه به تصرف سپاه ديلمي درآمد.[١]

اميرعضدالدوله، کرمانشاه را محل اردوگاه خود قرار داد وخاندان حسنويه به اطاعت او درآمدند وبه خيمه‌ي عضدالدوله رفتند. امير ديلمي پس از اظهار اطاعت فرزندان حسنويه، « بدر» را به جانشيني حسنويه برگزيد وبقيه‌ي فرزندان وي را محبوس ساخت وکرمانشاه ودينور را ضميمه‌ي قلمرو دياله کرد واز آنجا راهي بغداد شد. به علت سرکشي‌ اُمراي حسنويه، ديالمه مجبور شدند بارها به اين منطقه لشکرکشي کنند.[٢]

کرمانشاه ودينور درهمين زمان‌ها مدتي به تصرف طايفه‌ي ديگري از کردها به نام بنوعناز درآمد. پس ازآن، علاءالدوله ديلمي درسال ٤٣٢ ضمن تنبيه امراي شورشي بنوحسنويه و بنوعناز، دينور و کرمانشاه وحلوان را بارديگر به تصرف درآورد، اما به محض بازگشت وي به اصفهان، بنوعناز وبنو حسنويه منازعه را از سرگرفتند.

با ضعف دولت آل بويه وظهور سلاجقه، بنا به فرمان طغرل، ابراهيم ينال مأمور تصرف بلاد جبال شد. ابراهيم پس از تصرف همدان به سوي دينور رفت وپس ازتصرف دينور به قرماسين درآمد ودرآنجا با سپاهيان ابوالشوک عناز جنگ کرد وپس از محاصره‌ي پادگان نظامي شهر قرماسين، برآنجا تسلط يافت. ابراهيم ينال، شهر را قتل عام و ويران ساخت وپس از آن درتعقيب ابوالشوک، شهرهاي سيمره و سيروان و دهات ماهيدشت وحلوان را غارت کرد. ابراهيم، حلوان وکرمانشاه را مجدداً به بازماندگان بنو حسنويه واگذاشت، ولي مجدداً نزاع دو خاندان محلي کُرد برسرفرمانروايي بر کرمانشاه ودينور وحلوان و...آغاز شد وبه برتري خاندان بنوعناز انجاميد. درنهايت، سلجوقيان از ايجاد نزاع بين خاندان بنوعناز استفاده کرده وضمن تقويت يک شاخه ازاين خاندان ـ سعد بن ابوالشوک ـ توانستند برتري خود

[١]. گذری بر تاریخ کرمانشاه، ص ١٠٨.

[٢]. مجمل التواریخ والقصص، ص ٣٩٨.