نگهدارى سرزمينهاى مسلمانان از تجاوز و مطامع بيگانگان است. در هر نقطه‌اى گروهى از علما وجود دارند كه مردم آنها را پناهگاه دين و دنياى خود قرار داده‌اند. پس اگر بزرگان و رهبران عتبات مقدسه- بزرگ مذهب و رئيس گروه و فقيه قوم- تصميم گرفتند كه اسلام را از شر جنون ناصرالدين‌شاه و زندقه وزيرش نجات دهند، به علماى همه استانها و امراى باايمان همه نقاط دستور دهند كه اوامر عالى و احكام الهى آنان را به توده مردم ابلاغ كنند تا همه آگاه شوند كه اسلام و مركزيت آن در معرض خطر بزرگى قرار گرفته و رفع اين خطر، بدون بركنارى ناصرالدين شاه و تبديل اين حكومت ستمكار و تبهكار به يك حكومت مشروع و عادلانه امكان‌پذير نيست.

سپس به پيشقراولان سربازان و امراى آرتش دستور دهند كه براى اداره امور مملكت، يكى از فرزندان يا برادران او را كه پاكدامن و متدين و در كارهاى نيك پيشگام است، انتخاب كنند كه مورد رضايت رهبران دينى باشد و مردم با ايمان از او متنفر و بيزار نباشند و او در پيشگاه علماء طهران و در يك اجتماع عمومى مردم، سوگند ياد كند كه پس از نشستن بر اريكه حكومت، از راه راست و احكام حق منحرف نگردد و در اخذ ماليات و امور مربوط به زندگى و اوضاع توده مردم، از راه شرع خارج نشود و در بيت‌المال- مرادم خزانه دولتى است- كوچكترين تصرف و دخالتى نكند، مگر بآن نحوى كه خداوند در كتاب خود دستور داده و ائمه دين هم آنرا بيان داشته و بزرگان ملت هم طبق آن رفتار نموده‌اند. و هيچ‌كارى را بدون اجازه علماء پرهيزكار و مشورت نيكان و پاكان ملت، كه آشنا با سياست الهى هستند، انجام ندهد. تا آنكه او در اريكه حكومت خدمتگزار شريعت محمدى و اجراكننده احكام آن باشد. پس اگر دستور خلع ناصرالدين شاه از طرف بزرگان علماء بهمين شكل محكم و باين طريق استوار صادر گردد، بدون‌شك مسئله خلع بدون هيچگونه آشوب و اضطرابى انجام مى‌يابد و ايران‌زمين از شر بدبختى‌هاى بيگانگان نجات پيدا مى‌كند و حوزه دين محفوظ مى‌ماند و كلمه اسلام عزيز و سربلند مى‌گردد و مردم از زورگوئى بدعت‌گذاران و كجروى گمراهان رهائى مى‌يابند و طليعه دولت محمد و آل او عليهم‌الصلاة والسلام، بر روى پايه‌هاى عدل و داد آغاز مى‌گردد.