درآمدى بر نظريه نهادى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٤٤ - ١- نظريه روابط انسانى مايو
وظيفه آنها گوش دادن دلسوزانه به شكايات كارگران بود. تكنيكهاى مصاحبه كه براى اين برنامه تدوين شد موجب توسعه تكنيكهاى مشاوره غيررسمى گرديد كه امروزه استفاده زيادى از آنها مىشود.
تغيير ديگرى كه توسط مكتب روابط انسانى تدوين شد، بر اهميت مهارتهاى سرپرستى در ارتقاء روحيه كارگران تأكيد داشت. در صورتى كه سرپرستان بخواهند كه نسبت به نيازهاى روانى و اجتماعى كارگران حساستر باشند، آموزشهاى خاصى نياز دارند. مايو كه به نوبه خود از بارنارد تأثير پذيرفته بود، بر اهميت نقش سرپرستان و مديران كه كاركرد اجتماعىشان ارتقاء همكارى بين كارگران بود، تأكيد داشت- همكارى كه به خودى خود در ميان افراد بوجود نمىآيد بنابراين ديدگاه روابط انسانى منشأ تلاشهاى متفاوتى در زمينه آموزش رهبرى، از تلاشهاى ساده تغيير نگرش گرفته تا آموزشهاى فشرده «حساسيت» نوع قبل و آموزش «تىگروپ» گرديد.
ديدگاه اصلاحى ديگر در پى تعريف مجدد و بسط تعاريف مربوط به نقش مخصوص كارگران بود. مكتب روابط انسانى برخلاف مدل سيستم عقلايى، توجه زيادى به خطرات رسميتگرايى و تخصصگرايى كاركردى داشت. از گسترش شغلى يا حداقل چخش شغلى به عنوان روشى براى كاهش از خودبيگانگى و افزايش تعهد و رضايت كارگرانى كه كارهاى روزمره انجام مىدهند، حمايت مىشد.
اساسا در هر دو زمينه ايدئولوژيكى و تجربى كليه استنتاجات مكتب روابط انسانى به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. ظاهرا اين مكتب «خردگرايى بىروح كارخانهاى و كارگاهى» را به «خردگرايى انسانى» تبديل كرد و بدينلحاظ خيلى زود در معرض انتقادهاى شديد قرار گرفت [و گفته شد كه نهضت روابط انسانى] نوع جديد و خشنى از استعمار را ارائه مىدهد. انتقادات آنها را متهم مىساخت كه منافع مشروع اقتصادى كارگران به طور نامناسبى دوباره مورد تأكيد قرار گرفته و تضادهاى واقعى منافع انكار گرديده و به صورت «مسكنهايى» ارائه شده كه با انتساب نقش