درآمدى بر نظريه نهادى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٥٨ - ٦- ديدگاه نهادى سلزنيك
مركز نهادى)، انتخاب كاركنان اصلى و تعيين ماهيت و زمانبندى و رسميت ساختار و رويهها.
مشهورترين مطالعه سلزنيك، سازمان دره تنسى مىباشد؛ يك موسسه دولتى غيرمتمركز كه در دوران كسادى بزرگ براى بهبود وضعيت اقتصادى تمام نواحى دره تنسى (يك منطقه سيلخيز و از نظر تاريخى عقبمانده) ايجاد شد. اعتبارات انبوه فدرال (حداقل با استانداردهاى سالهاى ١٩٣٠) براى حمله ضربتى وسيع به مسائل منطقه فراهم شده بود. تلاشهائى در جهت كنترل سيل، نيروى هيدرو الكتريكى و حفظ ذخائر خاكى مىبايست به شكل منسجمى صورت مىگرفت. مأمورين بلند پايه اصلى مؤسسه در محل، و نه زياد دور از واشنگتن، مستقر شدند، نا فارغ از اعمال راهحلهاى تحميلشده از بالا، با بوميان محلى و نمايندگان جماعات محلى در جهت توسعه طرحهاى قابل قبول، همكارى كنند.
همانطور كه انتظار مىرود «سلزنيك» كانون توجه خود را بر «ارتباط داخلى» (نتايج مورد نظر مؤسسه) اين استراتژىها قرار داد. او خاطرنشان مىكند كه ايدئولوژى دموكراتيك نه تنها در زمينه استخدام و انگيزش افراد مستعد كمك كرد، بلكه «موسسه نيوديل» را نيز قادر ساخت تا به منطق مشكوك و محافظهكارى دست يابد. مأمورين مؤسسه، سازگارسازى را به عنوان استراتژى جهت كسب حمايت قانونى و سياسى به كار گرفتند. سازگارسازى، مكانيزمى است كه به وسيله آن عوامل خارجى با ساختارهاى تصميمگيرى يك سازمان ادغام مىشود: در مورد مؤسسه"AVA "، رهبران بومى به منظور شركت در بدنه تصميمگيرى و مشاوره مؤسسه استخدام گرديدند. اين شيوه، آنها را از حمايت سياسى بومى براى برنامههاى خود مطمئن ساخت اما هميشه چنان حمايتى هزينهاى دربر دارد: رهبران بومى حمايت خود را در قبال ميزان تأثير بر برنامهها و اهداف مؤسسه مبادله كردند. در نتيجه، برخى از هدفهاى منافع عمومى به سمت منافع خصوصى منحرف شد. براى مثال، بالا رفتن ارزش زمينهاى اطراف طرحهاى آب كه قرار بود به سود عموم باشد