درآمدى بر نظريه نهادى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٥١ - ٥- نظريه سيستم اجتماعى پارسونز
سازمانى را قربانى تقاضاى افراد و محيط بيرونى نسازند.
٥- نظريه سيستم اجتماعى پارسونز[١]
ديدگاه «پارسونز» حاصل عمرى است كه در جهت تكميل يك مدل عمومى تحليل مناسب براى همه گروهها، از گروههاى اوليه گرفته تا جوامع كامل، صرف كرده است.
مدل «پارسونز» به وسيله حروف مخففه
( A. G. I. L )
مشخص گرديده است كه چهار كاركرد اصلى را ارائه مىدهد كليه سيستمهاى اجتماعى در صورت پايدارى بايد آنها را انجام دهند:
انطباق(Adaptation) : مسئله تحصيل منابع كافى
نيل به هدف(Goal Attainment) : مسئله هدفگذارى و اجراى آن
انسجام(integration) : مسئله هكارى و هماهنگى بين واحدهاى فرعى سيستم
كمون(Latency) : مسئله ايجاد و حفظ فرهنگ و ارزشهاى خاص سيستم
«پارسونز» مدل سازمانىاش را در سطح اكولوژيكى، ساختارى و روانشناسى اجتماعى به كار مىبرد.
در سطح اكولوژيكى، «پارسونز» سازمانها را با كاركرد جامعه بزرگتر مرتبط مىسازد. «پارسونز» با به كار بردن در سطح جامعه مطرح مىكند كه واحدهاى اجتماعى تابع، مانند سازمانها را مىتوان با توجه به كاركرد اجتماعى آنها طبقهبندى كرد (جدول ١). براى مثال سازمانهاى اقتصادى مانند شركتها بايد نيازهاى انطباقى جامعه بزرگتر را ارائه دهند؛ همانطور كه «پارسونز» خاطرنشان مىكند.
آنچه كه از ديدگاه سازمان، هدف خاص آن محسوب مىگردد، از ديدگاه سيستم بزرگترى كه سازمان بخشى از آن مىباشد، به عنوان يك كاركرد
[١] - اقتباس از:
اسكات، ريچارد- سازمانها: سيستمهاى عقلايى، طبيعى و باز، ترجمه: حسن ميرزايى اهرنجانى و فلورا سلطانى تيرانى، انتشارات دانشكده مديريت دانشگاه تهران، ص ١٢٥- ١٣٠.