امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٨١ - آيات ايتاء
آيا گمان كرديد كه [به حال خود] رها مىشويد در حالى كه هنوز كسانى از شما كه جهاد كردند، و غير از خدا و رسولش و مؤمنان را مورد اعتماد و تكيهگاه خويش قرار نمىدهند، [از ديگران] مشخّص نشدهاند؟! [بايد آزمون شويد و صفوف از هم جدا گردد][١].
مخاطب اين آيه همه مؤمناناند، نه كافران و مشركان. مفاد اين آيه آن است كه شما مؤمنان به حال خود رها نخواهيد شد؛ بلكه آزموده و امتحان مىشويد تا آن كسانى كه در خط خدا و رسول و مؤمنان هستند معلوم شوند. اين گروه خاص از مؤمنان [كه ديگر مؤمنان امتحان مىشوند تا معلوم شود آيا در خط اين گروه هستند يا نه؟] همان كسانى هستند كه خدا، ساير مؤمنان را به تبعيت از ايشان و حركت در مسير آنها امر كرده است؛ زيرا ممكن نيست آزمايش شونده با آن كه از طريق پيروى از او، ديگران آزمايش مىشوند، يكى باشد. در اينجا نيز آزمايش شونده، عموم مؤمنان و وسيله آزمايش يا آن راهى كه با پيمودن آن مؤمنان امتحان مىشوند، گروه خاصى و افراد ويژهاى از مؤمناناند. چه اينكه كلمه «وَلِيجَةً» نيز كه در آيه آمده است به معناى تكيهگاه و محل اعتماد و مرجع مورد وثوق است كه طى مىشود. بنابراين پيام آيه، اين است كه ما شما را مىآزماييم و امتحان مىكنيم تا آن كسانى از شما كه در خط خدا و رسول
[١] . سوره توبه: ١٦.